bu benim dünyam

hoşgeldin 2012

2011-12-31T23:37:00.001+02:00

ne iyi ettin de geldin, çok zamandır seni bekliyordum ben de. 2011 de yaşadığımız kötü olaylardan yorulmuştum artık. somali'de açlık, van'da deprem, takımımda şike, fransa'nın aldığı karar, ülkemde terör, vatanım insanının birbirine düşmanlığı derken.. ahh diyordum, keşke 2012 gelse de tüm bu olanları unutabilsem..

2012 gelse;

bütün çirkinlikleri, kötülükleri, pislikleri, düşmanlıkları silip atsa...

mutluluk getirse, huzur getirse, barış, kardeşlik getirse...

hastalar şifa bulsa...

dertliler mutlu olsa..

parası olamayanların parası, evi olmayanların evi, arabası olmayanların arabası olsa...

kazalar olmasa, hırsızlık-yağmacılık yok olsa...

insan insanı sevse...

herkes vicdanının sesini dinlese...

empati denen şey hepimizde bulunsa...

gönlümüzdeki güzel dileklerin hepsi gerçekleşse...

ahh Rabbim 2012 için istediklerimin hepsi Senin kabul ettiğin bir dua olsa, okuyan herkes amin dese...

-amin-

anladım ki...

2011-12-28T21:58:00.000+02:00

akşam eve gelip işi unuttuğumda, çalışmak o kadar da zor değilmiş...

hafta sonları çalışmadığımda gerçekten dinleniyormuşum...

iş dışında aslında bir sürü boş vaktim varmış...

çok erken ve fazla uyuyormuşum...

bazen çok gözüken paralar, emekle karşılaştırıldığında çook azmış...

yapamam sandığım şeyleri yapmam için iki şeye ihtiyacım varmış. ''başlamak ve sabretmek''

iki haftadır hem gündüz hem gece çalıştım, başladım, sabrettim ve bitirdim. ama çok yoruldum. bir daha yapar mıyım? -asla!-

sen de beni özlüyoy musun çok?

2011-12-20T01:47:00.000+02:00

miniğin bir tanesi annesini çok özlüyormuş, okula gidince onun yüzünü düşünüyor aklına gelmeyince hep ağlıyormuş. gece annesi ona sarılıp yatınca bunları anlatmış. annesi ağlamış, minik ağlamış.

şimdi de ben ağlıyorum, hem o miniğe, hem onu bırakıp işe gitmek zorunda olan annesine, hem kendi miniğime, hem kendime... ağlıyorum işte, gündüz çalıştığım yetmiyormuş gibi, şimdi bu saatte desen çiziyor oluşuma, hasta, yorgun, uykusuz olsamda sabah oldugunda hepsini unutup işe gidecek oluşuma...

ağlıyorum, miniğimle doyasıya vakit geçiremeyişime, ona yetemeyişime..

ağlıyorum, ağlıyorum, onu çok özlüyorum. bana belli etmiyor ama o da beni böyle çok özlüyormu ki?..

en uzak mesafe

2011-12-11T19:03:00.000+02:00

En uzak mesafe ne Afrikadır

Ne Çin

Ne Hindistan

Ne teyyareler

Ne de yıldızlar geceleri ışıldayan.

En uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir

Birbirini anlamayan.

Can Yücel

arabası olmayanlar gezemez mi demiştiniz?

2011-12-06T21:36:00.001+02:00

biz bunun koca bir yalandan ibaret oldugunu gecen pazar ispat ettik. ne arabasızlığa, ne soğuğa ne de çocuklu olmaya aldırmadık ve daha önce hiç gitmediğimiz bir yere ''iznik'' e gittik, sırf gezmek için.

açık konuşmak gerekirse baştan biraz tedirgindik, ya gezeceğimiz yerleri bulamazsak, ya sıkılırsak, ya üşürsek, ya zeynebin uykusu gelir ya da yorulursa, ya hasta olursa, bla bla bla.. tüm bu kara düşünceleri beynimizden attık, deneme cesaretini gösterdik.

sonuç mu? iyi ki yapmışız:)

yapmasaydık eğer

çini çarşılarındaki müthiş takıları, ev eşyalarını;

çini fırınlarını;

minresi tamamen çini ile süslenmiş olan Yeşil Camii'yi;

iznik müzesini;

Ayasofya (kilise-müze) Camii'ni;

İznik'in çalışkan çinicilerini;

güzel evlerini;

insana mecburi huzur yaşatan İznik Gölünü;

nasıl görecek, nasıl bilecektik?

dedim ya iyi ki gitmiş, görmüş bilmişiz. darısı başınıza;)

Allah'ın Sadık Kulu sinemalarda

2011-11-13T14:26:00.000+02:00

Haftasonu planlarını netleştirmemiş olanlar için iyi bir öneri. çoluk çocuk izlenebilecek, fedakarlığı, kadere itimadı, azmi ve daha birçok şeyi içinize işleyecek ''Bediüzzaman Said Nursi'' yi daha iyi tanıyabileceğiniz sakin- huzurlu dakikalar için..mutlaka izleyin derim.

prensesten inciler 1

2011-11-10T22:28:00.001+02:00

ılgaaa anadonunun sen yüce biy dağısııın

bahaada beeyüzünde o cennetin bayısın

yaalçın kayalıklalın göklele yükseliyool

yaalçın kayalıklalın göklele yükeliyool

senin dumannı başıın bulutlalı deliyool

senin dumannı başııııııın bulutlalı deliyooooool...

p.s. ne zaman ''r'' olur acaba bu ''y ve l'' ler? :)

bayram o bayram ola

2011-11-09T20:09:00.001+02:00

Gönüller sevgi ile dola

Tüm küsler barıştırıla

Umutlar yarıştırıla

Evler huzurla dola

Bayram işte o bayram ola

Büyüklerin eli öpüle

Hayır duaları alına

Ölmüşlere rahmet okuna

Kalanlara değer verile

Bayram işte o bayram ola

Çocuklar hep sevindirile

Bayramlıklar giyindirile

Güzel günlere girile

Avuç avuç sevgi verile

Bayram işte o bayram ola

Rahmet kapısından girile

Günahlar cümle siline

İlahi aşk koyup gönüle

Resulun ahlakı alına

Bayram işte o bayram ola

hergünümüzün bayram sevinci ile dolu olması dileğiyle. sevgiler...
not: fotoğraftakiler kim mi? en sevilenlerimin 3 tanesi, annem, prensesim ve yeğenim..

iftar, sahur, mutluluk üçlüsü

2011-08-21T13:33:00.001+03:00

iftar için erik hoşafı;

sahur için lorlu biber;

mutluluk içinse... siz tahmin edin:)

2 yeni izlenesi site

2011-08-14T10:18:00.000+03:00

prensesin gelişimi için bana yardımcı olacak yeni siteler arayışına düşmüşken, ve de tam ümidimi kaybetmek üzereyken 2 yeni güzel site buldum.

birincisi;montessoriegitimi zaten uzun zamandır merak saldığım ''montessori'' hakkında beni doyuracak gibi. ayrıca site içerisinde her yaş çocukla yapılabilecek bir sürü aktivite var.. anneler için oldukça iyi bir kaynak niteliğinde yani.

ikincisi; bir dolap kitap. kendisiyle tanıştığıma çok memnun olduğum bir site. sitede banu ve yıldıray isimlerindeki eşlerin okuduğu çocuk kitapları oldukça açıklayıcı bir şekilde tanıtılıyor. artık kitapların sadece arka kapağını okuyup almak zorunda kalmayacağım için mutluyum:)

yiyiniz, içiniz, Somali'yi unutmayınız!

2011-08-11T23:08:00.000+03:00

İmtihan dünyasındayız. Kazanmanın zor, kaybetmenin kolay olduğu bir imtihan dünyasında. Daha çocukluğumuzdan başlar sınavlar. Hepsinin tarihleri isimleri vardır. Kah bilgimizdir ölçülen, kah genel kültürümüz. Kah yeteneğimizdir mihenk taşına vurulan, kah mesleki becerimiz.

Karşılığı vardır hepsinin. Daha iyi okullar, daha iyi bir meslek, daha parlak bir kariyer, kısacası daha iyi bir hayat.

Bazı imtihanlar da vardır ki, isimsiz ve zamansızdır. Doğrudan bir cezası ya da ödülü de yoktur. Ama imtihan dünyasının en kritik virajlarıdır aslında. İnsanlığımızı, inancımızı, imanımızı, kulluğumuzu tartarlar.

Bugünlerde işte böyle bir imtihandayız. Kazanmanın ve kaybetmenin kolay, ama sınandığımızı fark etmenin zor olduğu bir imtihanda. Bu imtihanın adı Afrika. Hedef ise bize binlerce kilometre uzaklıktaki insanların açlığını açlığımız, yokluğunu yokluğumuz bilmek. Elimizdeki varla, yokluğun yarasını bir nebze olsun sarmaya çalışmak.

Üç yıldır tek damla yağmur yağmadı diyor haber bültenleri. Renkli gazetelerimizin, açık büfe iftar reklamları arasına sıkıştırılmış küçük haberleri çıkıyor açlıktan ufalmış çocukların. Somali, Sudan, Etiyopya can çekişiyor o resimlerde.

Onların imtihanı belli. Açlık. Bizimkisi de tokluk ne yazık ki. Zira zor oluyor bunca boğaz kavgası arasında onları fark etmek. Bunca yemek reklamları arasına sıkışmış, büzülmüş siyah çocuğu görmek zor.

Bir elimiz yağda bir elimiz balda iken açlığı anlamak zor. Bir günde tonlarca ekmeği çöpe atarken, bir lokma ekmek bulamamanın ne demek olduğunu bilmek zor.

Önümüzden akıp giden leziz yemekleri yememeyi diyet zaferi sayarken, bir deri bir kemik kalmışlığın bizim imtihanımız olduğunu fark etmek zor.

Yemekten zafiyet geçirirken bazılarımız, bazılarımız eritmek için sodaya, sindirmek için ilaçlara saldırırken, açlıktan zafiyet geçirenleri görmek zor. Bir kuş sütü eksik iftar sofraları, açık büfe tatlılar, ekmeğin hası, etin pastırması suyun en yumuşağını ararken karnı beline yapışmış çocuğu akla getirmek zor.

Dört başı mamur, mükellef sofraların başında akşam ezanını beklerken, sormuyor ki kimse, bir tabak da Somalili çocuğa göndermek ister misiniz diye?

Yoksa biliriz, sünnettir inancımızda sofraya bir tabak fazladan koymak. İhtimal ki her an kapı çalar, içeriye bir misafir girer. Yediklerimizin daha helal olması, sofralarımızın daha bir bereketlenip bollaşması için buyur ederiz misafiri. Dahası peygamber vekili olarak bilir, başköşeyi veririz ona.

Ama bu ramazanda soframıza buyur edilmeyi en çok hak edenler binlerce kilometre uzakta. Kendilerini hatırlatmak için kapımıza gelip çalmayacaklar hiçbir zaman. Ama boş tabakların sahibi, peygamber emanetleri bu defa onlar.

Tıpkı daha önce deprem ve sel felaketleri yaşayan Pakistan, Açe ve Sudanlılar gibi. O afetlerde Türkiye vefasıyla, cömertliğiyle gönülleri fetheden insanların ülkesi olarak geçmişti tarihe. En büyük imtihanlarda da öyle yazıldılar deftere. Sofralarından birer tabak değil sofralarını sarıp göndermişlerdi çünkü o ülkelere.

Şimdi tek fark, afet bu defa sel ya da deprem gibi gümbür gümbür değil de sessiz sedasız geldi Afrika’ya. Onların imtihanı beden ve ruhlarını içten içe kemiren açlık ve yokluk, bizimkisi de beden ve ruhlarımızı içten içe körelten varlık ve tokluk.

Bu imtihanın sorusu şu: Kurumuş yüreklere bir damla su, açlıktan takati kesilmiş çocuklara bir lokma ekmek olabiliyor muyuz?

NOT: İmtihan mahalli uzak olduğundan cevaplar SMS ile gönderilebiliyor

Kimse Yok Mu: ACLIK yaz 5777’ye yolla

Diyanet: AFRIKA yaz 5601’e yolla,

Kızılay: 2868’e boş mesaj gönder

***bizim çocuklarımız öğününü bitirmedi, ya da yemesi gerekeni değil de başka bir şey yedi diye üzülürken bizler burada, taa uzaklarda Somali'de anneler her 6 dakikada bir çocuklarını -onlara yiyecek birşey bulup veremedikleri için- ''açlıktan ölerek'' kaybediyorlar.
göndereceğimiz bir sms (5 tl) bizlerin çocuklarımızın sadakası, onların çocuklarının ise bir günük öğünü olacaktır...

ramazanın en güzel yanları..

2011-08-07T17:22:00.000+03:00

ramazanın en güzel yanlarından biri manevi yaşantımızı kendiliğinden düzene sokuyor olması. onun bu huyunu çok ama çok seviyorum. ilk sahurdan itibaren ne oluyor nasıl oluyorsa namazdan aldığımız huzur artıyor, daha bir aşkla kılıyoruz. normalde sıkça fırsat bulamadığımız halde hergün düzenli bir şekilde kuran okuyor hale geliyoruz. gündüz oruç, akşamda iftar yorgunluğundan olsa gerek alışveriş merkezlerinde gezinmek yerine evde kalıp çay ya da meyve eşliğinde ailece vakit geçirir hale geliyoruz.

sonra iftarlar.. ramazanın en güzel yanlarından biri daha. 16 saat aç-susuz duran vücut akşam ezanını duyduğunda ister istemez sofrasında gördüklerine şükrediyor, sen bizi açlıkla terbiye etme Rabbim diyor. her daim dolabında bulunan yiyecek içeçeklerin aslında ne büyük nimet oldugunu işte o anda farkediyor. içtiği su öyle lezzetli geliyor ki hayret ediyor.

hele bir de iftar sofrasında sevdikleriyle beraberse insan, ramazanın kıymetini birkez daha anlıyor.

etrafında herkes yiyip içerken aç susuz durmaya razı olan gönül, tüm bu güzellikleri düşündüğünde hamdediyor, şükrediyor...

yeniden MERHABA:)

2011-08-03T22:38:00.000+03:00

hem ramazana, hem bloguma hem de tüm blog okurlarıma.. ve tabii sevdiklerime, yaza, yeni evime, yeni çevreme, herkese, herkese...

uzunca bir ara verdim istemeden, önce internette bazı sorunlar yaşadık, sonra da taşınma telaşına girince canım blogum birazcık rafta kaldı. tam tozlanmaya başalayacaktı ki... işte tekrar biraradayız, hem de yepyeni bir yerde, yepyeni heyecanlarla.

bu heyecanlarımın hepsini blogumda paylaşmak istiyorum, hem paylaştıkça çoğalsın, hem de unutulmasın diye.. hele bir de sizler benimle olursanız, deymeyin keyfime:)

anne ve prensesinin 3 yaş sendromu

2011-04-06T23:31:00.000+03:00

bir varmış bir yokmuş...

yıl 2011 olmuş ve prensesin 3.yaşının dolmasına 4 gün gibi kısa bir süre kalmış. anne prensesi mutlu edecek planlar kurarken birden hüzünlenmiş.

'' içimde oldugunu öğrendiğim an daha dün gibi, miniciğim sen ne zaman dogdun, ne zaman yürüdün, ne zaman konuştun ve ne zaman büyüdün? sorularıyla boğuşurken minik prenses sürekli doğumgününü düşlemekteymiş.

babam bana pasta alsa, mumları üflesem, sütümü içsem ve büyüyüp kocaman bir abla kız olsam diye hayaller kurmaktaymış...

hadi ama gelsin bahar, hayat bulsun umutlar...

2011-04-03T17:19:00.001+03:00

deli gibi baharı bekliyorum hala. takvimler geldi diyor ama güneşi göremeyince ben inanamıyorum. şöyle sıcacık bir meltem essin istiyorum dışarı çıktıgımda. güneş ısıtsın içimin soguklugunu. beyaz babetlerimi giyip çiçekli yollardan yürümek istiyorum. minik bir hediye vermek istiyorum sevdiğime. sonra bana sarılsın sımsıkı. derken gözüm prensesime ilişsin, onu da alıp kucağıma hayallere dalalım ailece.. güneş, meltem, hayaller... dünya bundan ibaret olsun.

ev için istediğimiz krediyi alamayıp üzülmüş olmayalım, ben saçmasapan bir insanla kavga edip haftasonumu berbat şekilde geçirmiş olmayayım, miniciğim olmayacak şeyler isteyip ağlamış olmasın. sadece güneş, meltem ve hayallerimiz olsun, bir de sevdiklerimiz.

Ümit Sayın dinliyorum bu günlerde. tavsiye ederim;)

stres-depresyon

2011-03-23T22:03:00.003+02:00

duydum ki etrafımızdaki her dört kişiden biri depresyondaymış ve biliyorum ki etrafımdaki herkes stresli. ve okudum ki 2020 yılına ulaştığımızda depresyon kalp rahatsızlıklarından sonra en önemli hastalık olacakmış. peki bunun önüne geçmek için neler yapılabilir acaba?

şahsen depresyona yakalanmış değilim henüz ama yoğun stres altında olduğum kesin. işyerinde sustukça evde avaz avaz bağırır oluyorum günden güne:) bu durumdan kurtulmak için azıcık araştırma yaptım da gökçe aras'ın şu tespiti çok ilgimi çekti:

''“Kimseyi incitmemeye, herkesi hoşnut etmeye çalışan; duygularını düşüncelerini çevresindekilere “kırılır”, “benden uzaklaşır” kaygılarıyla (özellikle öfke, kırgınlık gibi olumsuz duyguları) ifade edemeyen kişiler, depresif duygu ve düşüncelerle baş etmekte güçlük yaşayabilmektedirler.

Aşırı hırslı insanlar ile strese meyilli kimseler de depresyona yakındır.

Bencillik de Depresyonu Tetiklemektedir. Hemen hepimizde bir miktar bencillik vardır. Ancak psikiyatride “narsist kişilik” olarak tanımlanan ileri derecedeki bencillik, kişileri depresyona sürüklemektedir. Böyleleri, kendinden başkasının düşüncelerine önem vermeme, övgüye ihtiyaç duyma, kin, öfke ve kıskançlık duyguları sebebiyle depresyona çok müsait hâldedirler..

Duygularını coşkulu yaşayan insanlarda, anti-sosyal kişilik bozuklukları olanlarda, benlik değeri düşük, bağımlı kişilerde de depresyon ihtimali yüksektir.''

evet evet, gün içerisinde aynen birinci paragraftaki sebeplerden dolayı duygularımı ifade edemediğim için depresif duygularımla başedemiyorum. ne yapsam acaba, melisa çayını bolca içiyorum da acaba bir de yapraklarından bir tutam kapıya mı assam?:)

lütfen yardım!

2011-03-22T21:52:00.000+02:00

sıkıldım artık bu mahkeme kararıyla engelleme yazısından ve hergün kendi siteme girebilmek için dns ayarlarımı değiştirmek zorunda kalmaktan. geçen gün bir blogda mahkeme kararının kalktıgını okuyup sevinmiştim ama ben hala aynı sorunla başbaşayım.

diğer blog sahibi arkadaşlarım size soruyorum; problem benim blogumda mı yoksa sizlerde aynı problemle karşı karşıya mısınız hala, yani hergün dns ayarlarınızı değiştirip mi giriyor musunuz bloglarınıza. ya da başka bir yolu mu var bunun? lütfen birileri bana yardımcı olsun, lütfennnn...

p.s.blogun 2.resimsiz yazısıdır, dikkatinize:)

melisa çayı

2011-03-20T22:33:00.001+02:00

bu günlerde rahatlamak ve gerginlikten kurtulmak için ailece melisa çayı içiyoruz.

çayın faydalarını merak edenler google amcaya sorabilirler. kendisinde istemediğniz kadar bilgi mevcut.

melisa otunu kaynamış suya atıp kısık ateşte ağzı kapalı bir şekilde 5 dk kaynatıp biraz bekletmeniz ve ılık bir şekilde içip her yudumunuzda biraz daha sakinleşmeniz dileğiyle:)

şimdi benim burda olmam yasak mı?

2011-03-20T22:17:00.000+02:00

günler önce herzamanki gibi masum:) bir şekilde siteme girecektim ki yukarıdaki tuhaf uyarı ile karşılaştım. eyvah dedim ben ne yaptım ki? ama sonra benim gibi bir sürü blogdaşımın da aynı uyarı ile karşılaştıgını görünce sakinleştim. ama tabii üzgünüm.

keşke bu engelleme olmasaydı ya da en azından suçlu olanlar belirlenip sadece suçlular bu mağduriyete mecbur bırakılsaydı.. ki ben böyle dns ayarlarımı değiştirip kendi siteme yabancı gibi -kaçarak- girmek zorunda kalmasaydım. di mi ama:(

can sıkıntısına ne iyi gelir? gece yarısı mutfağa uğrayıp yenilebilecek ne varsa miğdeye indirmek mi?...

2011-01-23T01:49:00.000+02:00

diyet yapmaya karar verdim. vermez olaydım! çünkü ''zayıflayacağım'' dediğim andan 2 saniye sonra iştahım açıldı ve o gün bugündür kapanmak bilmedi. hamileliğim dışında hiç bu kadar şişman olmamıştım:( bu iştah denen meretin benden biran önce uzaklaşması lazım..

uykum geldi ama yatamıyorum. çünkü karnım aç ve pc nin başından kalkıp yatağa gidecekken mutfağa uğramaktan korkuyorum. bu sebepten ötürüdür ki sandalyeye yapışıp kaldım. zeynebimin fotoğraflarıyla uğraşıyorum. açlığımı unutmak istiyorum. birisi mutfağın kapısını kilitlese diyorum::(

ev alışverişi 1

2011-01-15T22:20:00.002+02:00

tüm alışverişlerde olduğu gibi ev alışverişinde de önceliği prensese verdik.

'' kocaman bir kızım ben. neden sizin gibi yatakta yatmıyorum da hala beşiğimde yatıyorum'' diye söylenip duran küçük hanımın çenesini kapattık böylece. ama bu defa da odada yalnız yatma korkusu başladı. bunu nasıl atlatacağız bakalım?

p.s.ferforje yatak ikeadan ve pazartesiye kadar indirimde, bilginize;)

ölüm... çok mu uzaksın bana... yoksa herşeyden yakın mı... bir bilebilsem...

2011-01-11T22:07:00.000+02:00

arkadaşımı aldın, hem de bir anda, hem de mutluluğunun doruğunda, hem de bebeğiyle karnında! hiç haber vermeden, usulca...

o günden beri bekliyorum seni, her zamankinden fazla, herzamankinden korkuyla...

hayır diyorum, artık plan yapmamalıyım, baksana; ölüm heran yanıbaşımda...

ama olmuyor, sevilenler-özlenenler burada olunca bırakılmıyor dünya...

Allah'ım! hayırlı, mutlu, huzurlu bir dünya bahşet bana ve sevdiklerime. bizleri senin istediğin şekilde- en güzel şekilde yaşayabilen kullarından eyle. bu dünyada yaşayacaklarımız bittiğinde ise sevdiklerin gibi usulca yanına al, hiç korkmayalım, üzülmeyelim dünyayı bırakıp yanına geldiğimizde. ve orada bize güzel cemalini göster. lütfen Allah'ım lütfen göster...

p.s. Esra vefat etti. Allah rahmet eylesin...

tv üniteleri-kitaplıklar

2011-01-01T18:53:00.001+02:00

daha 4-5 ay var taşınmaya, ama bizim evde dekorasyon hazırlıkları çoktan başladı. ihtiyaçlar tek tek gözden geçirildi, listeler hazırlandı ve şimdi sıra seçim yapmakta... ama bu kısım en zor olanı heralde. o kadar çok seçenek var ki, aralarından birini tercih etmek gerçekten çoook zor.

ilk olarak oturma odası için bir kitaplık ya da kitaplık olarak da kullanabileceğimiz bir tv ünitesi istiyoruz. işte fikirler:

bunlar da ilginç olanlar:

ve bu; benim hayalimdeki kütüphane:) :

biri gelince diğeri gitmek zorunda mıdır her zaman?

2010-12-29T20:20:00.000+02:00

eğer öyleyse ben gidene mi üzülmeli, yoksa gelene mi sevinmeliyim?

peki gidenin yasını tutmayı bırakıp gelenin düğününü etmeyi becerebilir miyim?

bir büyük hayal başka bir en büyük hayal için terkedilir mi hep...

böyle karışık duygular içindeyken iyi bir post hazırlanabilir mi ki?

çok sevilen araba, hayaldeki ev için bir yabancıya satılır mı sizce???

lütfen birileri bana hazır çorbalar o kadar da zararlı değil desin

2010-12-08T22:54:00.000+02:00

çünkü ben bu iki lezzete dayanamıyorum, aklıma geldiklerinde ağzım sulanmaya- başım dönmeye- miğdemden sesler gelmeye başlıyor. ve ben her seferinde bir kerecikten bişeycik olmaz deyip alıp, pişirip, bol limon sıkıp, dumanları tüterken yerken buluyorum kendimi:(

p.s. yanlış anlaşılmasın, hayvanın heryerini yiyebilen çeşitten birisi değilim. bilakis ciğer dışında sakatat yiyemem, kokusuna dahi dayanamam.. bir evde işkembe ya da kelle paça pişecek olsa kokusundan o evin olduğu sokağa bile giremem.

ama işte hazır çorba olunca başka... hazır çorba olunca lezzetli... hazır çorba olunca enfes... sağlıksız olduğu için mi acaba?:(

bir de... azıcık reklam yaptım galiba... rahatsız olduysanız eğer ,markayı görmeyiverin siz de canım:))

iş... yine iş... yeni iş... yine heyecan... yeni heyecan...

2010-12-05T21:20:00.000+02:00

başlık bulamadım, görsel de alakasız oldu farkındayım ama bir şey söyleyip kaçacağım zaten.. şimdi ben yarın yeni işime başlıyorum ya çokkk ama çokkk heyecanlıyım. işte... işte oyüzden... yine dualarınıza, güzel dileklerinize ihtiyacım var...

tamam... bitti şimdi... gidiyorum işte...

hoşça! kalın:)

Bir Yastıkta

2010-12-03T11:33:00.000+02:00

bu blogu herkes incelemeli, özellikle de evlenecek ya da evini değiştirecek olanların çok faydalanacağını düşünüyorum. Bir Yastıkta 3. yılının şerefine yılbaşına kadar bir çok hediye dağıtıyor, işte benim çekilişine katıldıklarım:

siz de çekilişe katılmak istiyorsanız buradan buyrun:)

fındıklı kurabiye ve tavuklu börek

2010-12-02T15:38:00.000+02:00

dün hem arkadaşlarım hem de komşularım olan ayşe, nagehan, esra ve selma bendeydi. ben ve ayşe dışında herkes bebek beklediği için bol hamilelik-doğum-çocuk konularının konuşulduğu güzel bir gün geçirdik. misafir ağırlamayı o kadar çok özlemişim ki, bu gün hiç bitmesin dedim hep kendi kendime:)

özlediğim başka bir şey de mutfakta uzun süre zaman geçirmekti. ve dün bu özlemimi de hafiflettim sonunda. menüde tavuklu börek, kısır, sarma, köstebek pasta ve fındıklı kurabiye vardı. kısır tarifimi daha önce vermiştim, sarmaları annem sarmıştı önceden buzluğa atmıştım. misafirlerim için çıkartıp pişirdim sadece. köstebek pastanın lezzeti yerindeydi fakat ikram ederken çok fazla dağıldığı için fotoğrafını çekip paylaşamıyorum sizinle.

fındıklı kurabiye oktay usta'nın lezzet yolculuğu kitabından:

malzemeler

1 pk.tereyağı

1 su br.fındık

2 yumurta (birinin sarısını ayırıyoruz)

1 su br. tozşeker

1 pk.kabartma tozu

1 pk. vanilya

hazırlanışı: karıştırma kabına oda ısısındaki tereyağını koyuyoruz. üzerine yumurtayı, toz şekeri, kırılmış fındığı koyup karıştırıyoruz. unu, kabartma tozunu, vanilyayı ilave edip yoğuruyoruz. kıvamı kulak memesinden biraz daha yumuşak olacak. hamurdan ceviz büyüklüğünde parçalar koparıp yuvarlıyoruz. yağlanmış fırın tepsisine dizip üzerine yumurta sarısı sürüyoruz. önceden ısıtılmış 170 derece fırında üzeri kızarana kadar pişiriyoruz.

tavuklu böreğin tarifi ise yengem fatmadan;

malzemeler

2 yufka

2 ince tavuk göğsü

1 soğan

4-5 biber

3 domates

1 kaşık salça

pulbiber,kekik,tuz

sıvıyağ, biraz süt

hazırlanışı: yağda soğan ve biber kavrulur. kuşbaşıdan daha ince doğranmış olan tavuk göğüsleri ilave edilip kavrulmaya devam edilir. domatesler de eklenip pişirildikten sonra salça ve baharatlar koyulur.

1. yufka serilir, kaşık yardımıyla süt serpilr, 2. yufka da üzerine konulup 12 parçaya kesilir. (parçalar kare olacak). parçalara harç konur dört köşesinden katlanıp (kat yerleri altta olacak şekilde) tepsiye yerleştirilir. üzerine yumurta sarısı sürülüp fırına verilir.

p.s. böreğinizin daha yumuşak olması için paket yufka değil el yufkası tercih edin. çünkü ben bu defa mecburen paket yufka kullandım ve her zamanki yumuşaklığı elde edemedim. benden söylemesi;)

Nana-Emile Zola

2010-12-01T17:00:00.000+02:00

Roman, Fransa'da bir hayat kadınının oldukça sıradan, çirkin ve aşağılayıcı yaşam öyküsünü konu alıyor. henüz 18'ine bile basmamış çok güzel bir kadın olan Nana seçtiği hayat stili ile hem kendini hem de birlikte olduğu bir sürü erkeği -ve hatta onların ailelerini- perişan eder. güzelliğini kullanarak elde ettiği paralar ile lüks ve şatafat içinde bir ömür geçirirken çiçek hastalığına tutulup çirkinleşince sefalet içerisinde tek başına vefat eder.

dünya klasiklerine girmiş olduğu için merak edip aldım, yarıda bıraktıracak kadar sıkıcı bir kitap değil. fakat insanı etkileyen bir paragraf değil bir sözcük bile bulamadıgım için onu okumak için harcadığım zamanın israf oldugunu düşünmeden de edemedim açıkçası.

sonuç olarak; sırf klasik olduğu için kitaplığımda yer edicek ama bir daha elime alıp ta okumayı düşüneceğimi hiç sanmıyorum.

:) yine mutluyum, çünkü...

2010-11-30T16:18:00.000+02:00

tam da artık olmuyor, üzülüyorum, yıpranıyorum, ne yapsam ki dediğim anda karşıma yeni bir iş fırsatı geçti. hem de hiç uğraşmadan, öylesine, kendiliğinden... işte bu yüzden mutluyum.

dün eski işyerimden ayrıldım. pazartesi yeni işime başlayacağım, bu hafta tatil yani:) ev hanımlığına dair özlediğim ne varsa yaşamayı planlıyorum. doya doya temizlik yapmak, misafir ağırlamak, arkadaşlarla kahvaltı partileri düzenlemek, uzun zaman olup da görüşülemeyen dostlarla görüşmek, en önemlisi de kızıma bol bol zaman ayırmak istiyorum. umarım bu bir hafta çabucak geçip gitmez....

sonbahar da bir ''bahar''

2010-11-28T20:58:00.000+02:00

sabah uyanıp ta anne babayı yatakta bulan prenses hemen parka gidebilir mi yiizzz diye tutturur. haftanın sadece bir günü bu prensese doyma hakkına sahip olan anne baba tabii ki bu ricayı kırmaz. evin halini düşünmeyip kahvaltı eder etmez kendini sokağa atar. ve prenses mutludur, sonbaharda ilkbahar gibi çiçekler açmıştır minicik yüzünde...

eğlence faslı bittikten sonra yürüyüşe başlanır. yolda bol bol sararmış yapraklar, kurbağalar, odun parçaları, süs köpekleri görülüp hayretle incelenir.

çok yorulduuum nidalarına başlayan prenses anne baba zoruyla eve dönmeye ikna edilir.

eve döndüğünde ise kendini mışıl mışıl bir uykunun kollarına atar:)

hayat... sen ne kadar tuhafsın

2010-11-28T00:56:00.001+02:00

hani bazen bazı şeyleri siz planlamazsınız da kendiliğinden oluverir. ve siz şaşırırsınız, nasıl yaniii der kalırsınız. sonra mutluluktan gözleriniz dolar, Rabbim sen ne kadar büyüksün, beni ne kadar çok seviyor ve düşünüyorsun ki benim birşey yapmama gerek kalmadan herşeyi yoluna koyuyorsun'' dersiniz. işte öyle bir hal üzereyim ben bugün.

p.s. daha açık bir şekilde yazacağım yaşananları, ama birazcık zaman lazım. aman yanlış anlaşılmasın diye:) ama şu kadar kopya verebilirim ki: ''yine mutluyum'' :))

''navbar'' ınız hiiç kaybolmasın diye:)

2010-11-26T21:32:00.002+02:00

neredeyse bir haftadır stres içerisindeyim. neden mi? çünkü blogumda hiçbir şekilde değişiklik yapamıyordum da ondan, ne yeni kayıt gönderebiliyorum, ne yorumları onaylayabiliyorum ne de başka birşey...

değişikliği seven ben temamı değiştirdim ve ne olduysa ondan sonra oldu. bloglarımızın üst kısmındaki kumanda paneli- hesabım- yeni kayıt vs. gibi bölümlerin olduğu navbarım kayboldu. o kaybolduğu gibi google hesabıma da bir türlü erişemez oldum. oflayıp puflamalarım işe yaramayınca blogger yardım'a başvurdum. biraz ısrarcı olunca oradaki arkadaşlardan biri bana acımış olacak ki birkaç değerli (çoook değerli) bilgi gönderdi de sinirlerim iyice tahrip olmadan bloguma ulaşabildim. huzurlarınızda blogger yardımda bana ve birçok kişiye insaniyet namına yardımcı olan Era kodadlı arkadaşımıza teşekkür ediyorum. beni büyük bir çileden kurtardın inan ki. Allah senden razı olsun:)

ve şimdi ben sizlerin navbarları hiiç kaybolmasın, kaybolursa da hemen bulun diye bu değerli bilgileri sizinle paylaşıyorum:

eğer tema değiştirdikten sonra navbarınız kaybolduysa;

- http://draft.blogger.com/, http://www.blogger.com/ adresleri sizi otomatik olarak kontrol panelinize yonlendirir.

-blogunuza ulaştıktan sonra tasarım-html'yi düzenle bölümüne girip

-aşağıdaki kodu bulup kaldırın

#navbar-iframe {

height:0px;

visibility:hidden;

display:none;

}

eğer yukarıdaki kodu bulamıyorsanız

#navbar-iframe {

display: none !important;

}

veya

.navbar {

visibility:hidden;

display: none;

}

şeklinde arama yapmalısınız, bu kodlar navbarı kaldırma kodlarıdır bunları silerseniz navbarınız geri gelecektir.

yeni temam

2010-11-21T16:50:00.000+02:00

hemen hemen tüm sevdiklerimin doğum tarihlerini ezbere bilirim, fakat bir türlü kutlamamı zamanında yapamam. yani içinde bulundugum günün tarihiyle pek fazla ilgilenmediğim için doğum günü kutlamakta hep geç kalırım.

2 gün önce de blogumun 1. yaş günüymüş ama ben farketmedim. hatamı telafi etmek için de hediye olarak kendisine yeni bir tema hazırladım.

bu yeni tema eskisine göre daha az görsele sahip olmakla birlikte daha ferah ve aydınlık. yıllar geçtikçe insanlar gibi blogların da sadelikten daha fazla hoşlanmaya başladıkları kanaatindeyim ben. işte bu yüzden ''yeni yaşınla birlikte yeni teman da hayırlı olsun sevgili blogum;)''

takdir, eleştiri ve önerileriniz benim için çok önemli. hem blogum, hem de yeni temamız hakkındaki düşüncelerinizi belirtirseniz çok mutlu olacağım. sevgiler..

P.S.yeni tema ana sayfasından kumanda paneline ulaşamıyorum. sebebi ne ola ki?

hatırlamayanlar için eski temam:

3 film

2010-11-21T11:15:00.000+02:00

1-Transformers

iyi bir aksiyon-bilim kurgu filmi. birşey kaçırmamak için başından sonuna kadar gözlerimi kırpmadan heyecanla izledim diyebilirim. benim puanım 10 üzerinden 9:)

film içeriği için buraya tıklayabilirsiniz.

2-Neşeli Hayat

türk komedisiyle bir türlü anlaşamayan ben Yılmaz Erdoğan'ın Neşeli Hayat'ını beğendim. yoksul insanların büyük dünyalarını izlerken bazen dertleniyor fakat çokça gülüyorsunuz. bazı sahneler kamufle edilirse ailece izlenebilir. Yılmaz Erdoğan'ın bir söyleşisinde Ömer Hayyam'dan alıntıladığı şu söz ise çok hoşuma gitti: “Yarım somunun var mı? Bir de küçücük evin.. Kimsenin kulu kölesi değil misin? En Neşeli Hayat senin!”

puanım:7/10 film içeriği için buraya

3- Ay lav yu

türk sinemasının vasat örneklerinden biri. kötü değil: vasat. bazen sıkıldım ama filmi yarım bırakacak kadar değil. yer yer kahkahalarda attım tabii. ince espriler yakalanmış kimi sahnelerde. hakkını yemeyeyim gözlerimin dolduğu bir sahne dahi oldu. eğer vaktiniz bolsa ve çerez niyetine izlenecek bir film arıyorsanız alternatif olabilir. benim puanım 5/10
film içeriği

Bilecik

2010-11-04T17:37:00.000+02:00

abimin tayini Bilecik'e çıkınca bize de onu ve ailesini ziyaret etmek şart oldu. sabah erkenden yola düşüp kahvaltıya yetiştik. tam tekmil bir kahvaltı sofrasını silip süpürdükten sonra kendimizi Bilecik'in gezilecek görülecek mekanlarına attık. hem gezi rehberimiz(abim:) çok fazla bilgi sahibi olmadıgı için hem de bilecik gerçekten küçük bir şehir oldugu için akşamüzeri seyahatimiz sona ermişti bile. akşam yemekleri yenilip çayımızı da içtikten sonra Bursa'mıza geri döndük.

Bilecik müzesinden fotoğraflar:

Osmanlı zamanında kullanılan Oba çadırı:

gelin odası; bu odalar daima evin en güzel mekanına hazırlanır, oda içerisinde mutlaka çocuk için beşik ve eşler için gusülhane bulunurmuş.

burası hanımların birlikte oturup sohbet ettikleri, el işleri yaptıkları haremlik denen oda;

burası da beylerin birlikte vakit geçirdikleri ''selamlık'' denilen oda;

osmanlı desen ve kumaşlarından birkaç örnek;

ve işte enfes yemeklerin piştiği Osmanlı mutfağı;

Bilecik müzesini gezdikten sonra Şeyh Edebali'nin türbesine gittik. onun nasıl engin bir derya oldugunu bir kez daha anladım. yazılarını, nasihatlerini ve özlü sözlerini Bilecik'in her köşesinde hayranlıkla ve yaşlı gözlerle okuyorsunuz. keşke diyorsunuz onun dilinden çıkmış olan her bir cümleyi hafızama kazısam, hiç unutmasam...P.S. Bilecik denince akla Şeyh Edebali gelir. onunla ilgili görselleri ve yazılacakları bir sonraki posta saklıyorum.

Şeyh edebali türbesi ziyaret edilip bir kaç hediyelik satın alındıktan sonra saat kulesine doğru yola çıktık.

saat kulesinden sonra Bilecik kent ormanında da biraz dolaştık

ve birdahaki sefer kahvaltıyı ormanda yapmak üzere sözleşip Porland'ın fabrika satış mağazasına uğradık. oradan aldıgım hediyelikleri de bir başka postta yayınlarım. şimdilik ben kaçıyorum:)

testlerle ''çocuğunuzun yeteneğini keşfedin''

2010-10-17T22:16:00.001+03:00

anaokulu dergisi.com talep formunu doldurup kargo bedelini ödemeyi kabul eden herkese Prof.Dr. Sabiha Paktuna Keskin'in bu kitabını hediye ediyormuş. kitabın anneler için faydalı olacağını düşünüyorum. ben formu doldurup gönderdim bile:)

bir ümit...

2010-10-13T00:47:00.000+03:00

olmayacak sanki, öyle hissediyorum. ama ya olursa?.. ihtimal düşük olsa da ümidi yitirmemek, duaya devam etmek gerek... baksana Mevlana ne güzel demiş mesnevisinde:

Nerede bir dert varsa deva, oraya gider; neresi alçaksa, su oraya akar.

Yüce Allah, üstünlük bakımından gözyaşını, şehitlerin kanlarıyla bir tutmadadır.

Kimin gönlü illetlerden arınmışsa onun duası, ululuk sahibi Allah'a kadar varır, makbul olur.

Eğer duada güzel bir nefese sahip değilsen yürü, özü sözü doğru kardeşlerden dua iste!

Dertsiz dua soğuktur, bir işe yaramaz. Dertli dua ve niyaz, gönülden, aşktan gelir.

Dua ederken O'na kırık bir gönülle el kaldır.

Çünkü Allah'ın merhamet ve ihsanı, gönlü kırık kişiye doğru uçar.

Rahmetler saçan dua kapısını kim vurdu da ona yüzlerce baharla icabet edilmedi?

Allah, yalvarıp yakaranlara ihsanda bulundu mu onlara

ihsan ettiği şeylerle beraber, uzun da bir ömür bağışlar.

Allah, ne alırsa onun karşılığını verir. Veliler bu sebeple O'na itiraz etmezler.

Bağını mı yaktı? Sana bir bağ dolusu üzüm ihsan eder; yas içinde neşe verir.

O, elsiz çolağa el verir. Gamlara maden olan kişiye neşeli, sarhoş bir gönül bağışlar.

Allah bize yardım etmek dilerse, bize yalvarmak ve münacatta bulunmak meylini verir.

O'nun için ağlayan göz ne mübarektir! Onun aşkıyla yanıp kavrulan yürek ne mukaddestir!

Her ağlamanın sonu gülmektir. Sonunu gören adam mübarek bir kuldur.

Akarsu nerdeyse orası yeşerir; nerde gözyaşı dökülürse oraya rahmet nazil olur.

Yusuf değilsen bari Yakub ol; onun gibi matlûbuna erişmek için ağla!

O elbiseyi elde etmek istersen cesedindeki göz çocuğunu ağlat!

Nerede bir dert varsa deva, oraya gider; neresi alçaksa, su oraya akar.

Bulut ağlamadıkça yeşillik nasıl güler? Çocuk ağlamadıkça süt nasıl coşar?

Gülmeler, ağlamalarda gizlidir. Ey sâf ve temiz kişi! Defineyi yıkık yerlerde ara!

Kardeş, duadan ayrılma! Kabul edilmiş, edilmemiş, bununla bir işin yok senin!

HZ.MEVLÂNÂ (K.S) - MESNEVİ ŞERİF

yanlış kararlar..

2010-09-29T22:00:00.000+03:00

Ustaya başarısının sırrını sormuşlar;

- iki kelime, doğru kararlar...

-hepimizden ...farklı olarak,

sürekli doğru kararları nasıl alabildiğini sormuşlar;

- tek kelime, tecrübe...

"iyi de bu tecrübe denen şeyin sırrı ne?" demişler.

usta derin bir iç geçirmiş ve şöyle demiş;

- yanlış kararlar..

hayata renk katan ilginç, eğlenceli, sevimli, korkunç ve gereksiz ürünler:)

2010-09-25T00:27:00.000+03:00

bunlar da ne böyle demeyin, belki işinize yaramayacaklar ama ilginizi çekeceğine eminim. iyi seyirler:)

tuvalette tuvalet kağıdı niyetine bu 100lük dolarları kullanmak..? yorumu size bırakıyorum:)

bu güzel aparat cep telefonlarımız şarj olurken yerlerde sürünmesin diye tasarlanmış..

kapılarımızı açık tutmamıza yardımcı olacak şık ve çekici bir kırmızı ayakkabı tasarımlı kapı tutucusu...

bu kupaya su-ya da başka herhangi bir sıvı- konulduğunda içerisindeki kurbağa yakışıklı bir prense dönüşüyormuş:)

bu şey düğmesine basılıp karanlığa konuldugunda bir sivrisinek gibi vızzzlamaya başlıyor, lamba yakıldığında ise susuyormuş.. birilerini sinir etmek istediğimizde kullanışlı olabilir:)

soğuk kış günlerimizin vazgeçilmezi olabilecek kollu battaniye... ahh keşke benim olsan..

kitaplarımız düşmesin diye...

düğmesine basılıp karıştırılmaya başlandığında uzun uzun mööleyen kupa:)

sevimli kitap tutucular...

bunlar ve çok daha fazlası bu adreste..

aylardan Eylül, mevsimlerden Sonbahar...

2010-09-14T01:00:00.000+03:00

mevsimlerden Sonbahar, aylardan Eylül

zamanlardan yağmurlu bir gün

çiçeklerden ıslak bir gül

hislerden hüzün

mevsimlerden Sonbahar, aylardan Eylül...

gözlerimde yaş var

cama çarpan damlalar gibi

öyle sakin, öyle titrek

hem çarpar, hem korkar

aylardan Eylül, mevsimlerden Sonbahar...

yağmur, seni izliyorum

annenin çocuğunu izlemesi gibi

tebessüm ediyorum sonra

Rabbin kulluk eden gence ettiği gibi

ellerimi açıyorum, avuçlarıma doluyorsun

yüzümü yıkıyorum seninle

ben de temizleneyim diyorum

aynı sen gibi

işte... yüzümde damlalar, dilimde dualar

aylardan Eylül, mevsimlerden Sonbahar...(E.Ö.E.)

hem mutluyum, hem umutlu:)

2010-09-13T00:21:00.000+03:00

bu gece içim rahat, kalbim umutla çarparak koyacağım başımı yastığa.

hem kendim, hem çocuğum, hem sevdiklerim hem de memleketim için çok daha iyi günlerin gelmesi, hepimizin özgürce, demokrasi içerisinde, daha rahat, refah düzeyi yüksek, yoksulluğun-işsizliğin-çalıp çırpmaların kalmadığı bir ülke içerisinde yaşamamız için dualar edeceğim, bu yolda atılan adımı hayra çıkardığı için de Rabbime şükredeceğim.

mutluluğumun bir büyük sebebi de basketbol milli takımımız dünya kupasında 2.liği elde ederek gümüş madalyayı ülkemize kazandırdı. onlara da burdan teşekkürlerimizi sunmamak olmaz di mi:) çok iyiydiler gerçekten...

o zaman ne diyelim: TÜRKLER UÇUYOR:))

hediyeler...

2010-09-05T00:10:00.000+03:00

Sürpriz Mutfak yukarıdaki hediyeleri dağıtıyormuş. ekmek sepeti ve mor kutuyu çok beğendim. katılmakta fayda var, belki bayram şanslısı ben olurum:)

3.maklube buluşması

2010-09-04T13:24:00.001+03:00

maklube dosttur, dostluktur.. tatmayanın bir yanı eksiktir demiştim bir önceki maklube yazısında. o zamandan bu yana 5 aydan fazla zaman geçmiş ve pazartesi biz ( nagihan, esra, melek, munise, yeni arkadaşımız selma, ev sahibemiz ayşe ve ben ve çocuklar:) 3.geleneksel maklube buluşmamızı iftarla birleştirip miğdelerimize şenlik, gözlerimize bayram ettirdik.. maklube yine leziz, yine enfes, yine yine yine çokkk güzeldi.. yaa karnım acıktı ama benim:(

bayram zamanı, bayramlık zamanı

2010-09-04T00:04:00.002+03:00

bu ramazan da geldi geçiyor ve yerini bayrama bırakmak üzere. her bayram oldugu gibi bizim evde bayram hazırlıkları yine son haftaya kaldı. yıkanacaklar yıkanmaya, alınacaklar alınmaya, listeler yavaaş yavaaş uzamaya başladı nihayet. kocaman kadın oldum ama hala her bayram öncesi içim kıpır kıpır oluyor. evim tertemiz olsun, rengarenk şekerler şekerlikleri doldursun, mutlaka ama mutlaka bayramlık cicilerimiz dolapta hazır olsun istiyorum:)

ilk olarak avm dolaşarak başladık hazırlığa, bugünün yani 1.günün karlısı prenses oldu. onun bayramlıkları ''hemen hemen'' hazır gibi. darısı sevgili ile benim başıma:))

P.S. yukarıdaki foto kötü, kociş yan bakmış, prensesin ise kafası karagöz olmak için ufak kalmış ama olsun. ikisi de çok tatlı bence:)

benim için farketmez, sen mutlu ol ne olur...

2010-09-02T04:35:00.000+03:00

nasıl bir kalp bıraktın bilir misin ardında,

bilir misin kırılan kalpler düzelmez asla...

(tıklayın, dinleyin, efkarlanın.. ama sakın bir sigara yakmayın, hem ramazan hem de sağlığa zararlı:))

yeşil mercimekli bulgur pilavı ve yoğurtlu semizotu salatası

2010-08-29T21:27:00.001+03:00

yeşil mercimekli bulgur pilavı

malzemeler:

2 su bardağı pilavlık bulgur

1 su bardağı yeşil mercimek

1 adet kırmızı biber

1 orta boy soğan

2 domates

1 kaşık salça

tuz, nane

zeytinyağı

tavuk suyu

hazırlanışı: yeşil mercimek yarı pişene kadar haşlanır. pilav tenceresinde soğanlar zeytinyağında pembeleşene kadar kavrulur. salça+doğranmış kırmızı biber eklenip kavrulmaya devam edilir. bulgur ilave edilip bir miktar daha kavrulduktan sonra yeşil mercimek, tuz, nane ve üzerini geçecek kadar tavuk suyu ilavesiyle pilav pişmeye bırakılır.

yoğurtlu semizotu salatası

hazırlanışı: semizotları yıkanıp doğranarak bir kaba alınır. başka bir kapta az sulandırılmış yoğurt, mayonez, ezilmiş sarımsak ve tuz karıştırılıp semizotlarına eklenir. üzerine zeytinyağı gezdirilip pulbiber ile süslenerek servise sunulur.

Willow

2010-08-27T00:28:00.001+03:00

kociş hasta yatıyor, prensesse nihayet uykuya dalmışken bende bu filmi izledim. Willow benim gibi fantastik filmlerden hoşlananlar için iyi bir film. minik periler, iğrenç troyyler, cüceler, büyücüler vs.. aslında varolmayan bir sürü şey vardı flmde. ben yine de her sahneyi sanki gerçekmiş gibi heyecanla izledim. oldukça aksiyon dolu bir geceydi benim için anlayacağınız:)

hiç olmayacak şeylerin pesetmeyip sonuna kadar sabırla direnince (ancak filmlerde!) olacağını bir kez daha gördüm. filmin sonunda gözlerim doldu ama ağlamadım...

film hakkında daha detaylı bilgi almak isteyenler buradan buyursun.

anılaaar, şimdi gözümde canlandılaaar:)

2010-08-25T00:00:00.001+03:00

kociş önemli bir iş için dışarıya çıkınca beni de uyku tutmadı. facebook ve blog dünyalarında biraz sörf yaptıktan sonra sandıktan (çeyiz sandığı:) gizli çantalarımı çıkardım, ve yarı uykulu yarı nemli gözlerle okudum, okudum...

ne çok arkadaşım, sevdiğim, dostum olmuş geçen zaman içinde. ve hepsi bir anı bırakmış bana. kimi bir mektup, kimi peçeteye yazılmış candan bir söz, kimi bir hediye, kimi kurutulmuş bir çiçek, yaprak... teknolojisiz yıllar geçirdiğime sevindim belki de ilk kez:)

şimdi ilk iş birilerine mektup yazacağım, belki de kart atarım, kime yazsam acaba? mail adresi desen bolca var da, kimlerin adresini biliyorum ki?? arayıp istesem, bu defada sürpriz bozulur bir anlamı kalmaz.. ahh internet, ahh!..

keşke hep gülsen..

2010-08-20T23:39:00.002+03:00

hiç ağlamasan..

mızırdanmasan...

illaki beni al diye tutturmasan...

yemekten önce tatlı istiyorum demesen...

tam uykuya daldığımda annecim çişim vaar diye bağırmasan...

keşke hep gülsen...

çok mu şey istemiş olurum?

bugün benim doğum günüm:)

2010-08-13T22:17:00.001+03:00

yine ağzım kulaklarımda
girdim yeni bir seneye daha
tüm sevdiklerim yanımda
yeni yaşım uğurlu olaaaaaaa:))

ramazan manisi gibi oldu farkındayım, ama olsuuun, bugün benim doğum günüm!...

Allah'ım sana binlerce şükürler olsun, tüm sevdiklerimle sağlıklı, mutlu ve huzurlu bir seneye daha eriştirdiğin için.. darısı tüm blogcanların başına:))

bu şarkı benden bana gelsin:))))))))))))))

bu diziyi bilen var mı?

2010-08-10T21:13:00.001+03:00

bir zamanlar ''EL-CLONE'' isimli bir dizi vardı, Fasta çekiliyordu (ve anafikri her ne kadar saçma olsa da!) gerek mekan, gerek oyuncular, müzikler, danslar... hepsi harikaydı.

2000-2003 yılları arasında yayındaydı yanlış hatırlamıyorsam. ben diziyi türkiye'de seyretmedim. ama duyduğum kadarıyla star tv ''aşkın izinde'' ismiyle yayınlamış diziyi. ve sonra arşivinden bile silmiş. bilen, bulan varsa lütfen haber versin. bu aralar heryerde bu diziyi arıyorum.
jade başrol oyuncularından, bakmayın böyle masum durduğuna, nasıl da dans ediyordu... onu kıskandığımı söylesem ayıp mı olur?:)

latifa; dizideki belkide tek masum güzel.. ve benim en sevdiğim karakter..

said; işte o zamanlar beğendiğim karakterlerden biri daha..

sonuç olarak; diziyi izleyebileceğim adresi bilen, duyan ya da gören olursa lütfen bana bildirsin, lütfeeeeen!
p.s. bu müzik hep bana bu diziyi anımsatıyor.
http://fizy.com/#s/10p82f

sen ne biçim korku filmisin, beni hiç korkutamadın ki...

2010-08-07T01:37:00.002+03:00

sadece makinada asılmayı bekleyen çamaşırlarımı asamadım senin yüzünden, bir de aynaya bakmayayım diye dişlerimi fırçalayamadım o kadar..:/

film özeti:

Okul dergisinin editörü Gökalp okulun ilk günlerinden itibaren okulun en güzel kızı Güldem’e aşıktır. Güldem için hikayeler yazan ve bu hikayeleri okulun çeşitli yerlerine bırakarak onun kalbini kazanmaya çalışan Gökalp bu amacına hiçbir zaman ulaşamaz ve birgün ardında gizemli bir mektup bırakarak intihar eder. Bir yıl sonra tam Gökalp’in ölüm yıldönümünde gizemli olaylar baş gösterir. Bu olaylardan sadece Güldem değil, Güldem’in etrafındakiler de etkilenmektedir. Erkek arkadaşı Ersin, en yakın arkadaşı Şebnem, kankası Ceyda, okul dergisinin editörü Umut, kameralarla öğrencileri gözetleyen Vedat Bey ve gaddar hoca Alparslan Bey da tehdit altındadır. Bir süre sonra gerçek ortaya çıkar, Gökalp’in hayaleti, intaharına neden olan herkesten intikam almaktadır. Hem de ÖSS’ye haftalar kala!

Yapım : 2004, Türkiye Tür : Fantastik / Gerilim / Korku
Yönetmen : Yağmur Taylan, Durul Taylan
Senaryo : Doğu Yücel
Oyuncular : Ahmet Mümtaz Taylan, Melisa Sözen, Hamdi Alkan, Burak Altay, Nehir Erdoğan, Deniz Akkaya, Ali Sunal, Sinem Kobal, Cem Kılıç
Yapımcı : Sinan Çetin
Görüntü Yönetmeni : Soykut Turan
Müzik : Kevin Moore
Süre : 2 saat

herşeyin başı sağlık...

2010-08-01T08:55:00.001+03:00

yazacak bir sürü şey birikti ama yazamıyorum. günler öyle hızlı geçiyor ki, hayatın akışına yetişmek neredeyse imkansız oldu benim için... yapılacaklar, yazılacaklar, okunacaklar, söylenecekler, dinlenecekler, gidilecekler, alınacaklar... sürekli birikiyor...

aklımda ise tek bir şey... iki gündür içimi kemiriyor.. her işin, herşeyin başı sağlık..

Allah bize ve sevdiklerimize hastalık, keder, üzüntü vermesin...

tatilden geriye kalanlar...

2010-07-18T03:00:00.001+03:00

Allah'ım bir hafta nasıl çabucak geçti öyle. şimdi ben yeni bir BİR HAFTA için tam 1SENE bekleyecek miyim? nasıl yani yaaaa:(

bugün eve döndük ve pazartesi iş oldugu acı gerçeğiyle karşılaştık. şimdiye kadar pazartesi sendromunu hiç bu kadar derinden yaşamamıştım (baksanıza günlerden pazar ve ben pazartesi sendromu yaşıyorum?!)

evet işimi seviyorum ama tatile de aşık oldummmm!..

en iyisi elde kalan anıları sık sık hatırlayıp, dudaklardan tebessümü eksik bırakmamak. yoksa mızmızlanarak geçmek bilmez bu hayat.

tatilden geriye birr sürü fotoğraf kaldı elimizde. bir yazı dizisi hazırlayıp posta posta yayınlamayı düşünüyorum fotoğrafları. ki anılarım çabucak unutulup gitmesin...

işte duaların kabul edildiği vakit, işte tatil!

2010-07-10T20:00:00.000+03:00

yarın Gökçeada yollarına düşüyoruz. peki neden mi böyle bir başlık attım. gelin buraya tıklayıp şu yazıyı bir okuyun, anlayacaksınız.

bekle bizi tatil, bekle bizi ada, bekle bizi şezlong... geliyoruz:))

bekleyin beni anacım:)

2010-07-05T23:57:00.000+03:00

yoğun bir hafta geçirdim ama çok yakında tatil planları ve belkide tatil resimleriyle bomba gibi geleceğim. ama şimdilik; bekleyin beni anacım:)

Bir film önerisi: Pan's Labyrinth

2010-06-22T21:41:00.001+03:00

İspanya'nın karanlık dönemlerini anlatan, peri masallarının hafifliği ile savaşın şiddetini aynı anda, aynı etkiyle bizlere yansıtan bir film.

film boyunca, kah periler aleminde düşler kuruyor, kah acımasız faşizmin kanlı görüntüleriyle savaşıyorsunuz.

bir de ''ne olursa olsun umudunuzu kaybetmeyin, eğer sonuna kadar mücadele ederseniz düşleriniz gerçek olur'' diyor Pan'ın Labirenti.

izlemeye değer bir film. ama şiddet sahneleri dolayısıyla +18 olduğunu unutmayalım, benden söylemesi:)

Filmin özeti:

1944 yılı İspanya'sında, sivil savaş kargaşası sona ermiş görünse de, Navarra'nın kuzeyindeki dağlık bölgelerde çatışmalar sürmektedir. Kendi hayal dünyasında yaşayan 10 yaşındaki Ofelia, hamile annesi Carmen'le birlikte, Navarra'ya, üvey babası Kaptan Vidal'in yanına gider.

Kaptan Vidal, faşist yönetimin emrinde çalışan ve sınırları isyancılardan temizlemekle görevli bir memurdur. Sert mizacı ve otoriter tavrı nedeniyle üvey babasıyla en ufak bir yakınlık kuramayan Ofelia, bir gün arka bahçelerinde, esrarengiz bir labirent keşfeder. Bu labirentin içinde tanıştığı, gövdesinin yarısı insan yarısı yaratık olan Pan'la yaşayacakları, Ofelia'nın bütün yaşamını değiştirecektir.

Yönetmen : Guillermo Del Toro
Senaryo : Guillermo Del Toro
Oyuncular:Ivana Baquero , Doug Jones , Ariadna Gil , Roger Casamajor , Cesar Vea , Sergi López , Maribel Verdú

büyüyor muyuz ne?

2010-06-21T00:15:00.003+03:00

-tatlım oyuncaklarını toplayabilir misin?

- belki bileyim belki bilmem!

-kuşum çişin var mı?

-vay ama menim!

-zeynebim hadi gidelim.

- oyaya mı, buyaya mı?

-sen hangi arada büyüdün de böyle konuşmayı öğrendin...

-anne 3'te?!

-:))

patatesli poğaça ve kakaolu ıslak kek

2010-06-19T12:24:00.000+03:00

çalışmaya başlayalı bizim evde pek görülmeyen şeyler yiyoruz bu aralar. hayırdır inşallah, mikkemmel(?!) bir kadın mı olacağım yoksa:))

Patatesli Poğaça

tarif hünerli bayanlardan, ve ilk denemede süper sonuç veren pratik bir poğaça. benim gibi mayalı hamurla arası pek iyi olmayan arkadaşlarıma şiddetle tavsiye ederim:)

Malzemeler:

2,5 Su Bardağı Un
1,5 Çay Bardağı Yoğurt
1 Çay Bardağı Zeytinyağ
100 Gr. Tereyağ
1 Yumurta
1 Paket Kabartma Tozu
1 Tatlı Kaşığı Tuz
1 Tatlı Kaşığı Mahlep (olmasa da olur)

İç Harç için;

2 Orta Boy Patates
1 Çay Kaşığı Tuz
1/2 Çay Kaşığı Karabiber
1 Çay Kaşığı Pul biber

Hazırlanışı: tereyağını oda ısısına getirin.

Yoğurt, zeytinyağ ve yumurta akını çırpma teli ile iyice çırpın. Tereyağınıda ekleyin ve biraz daha çırpın.

Un ve kabartma tozunu azar azar ekleyin ve yumuşak bir hamur yoğurun. Üzerini kapatarak 30 dk. dinlendirin.

patatesleri haşlayın ve rendeleyin, tuz, karabiber ve kırmızı biber ekleyip karıştırarak iç harcı hazırlayın.

Hamurdan cevizden biraz irice parçalar koparıp, elinizde açın. Ortasına iç malzemeyi koyarak, kapatın ve yuvarlayın. Yumurta sarısını 1 tatlı kaşığı sıvı yağ ile ile karıştırıp, inceltin ve poğaçaların üzerine sürün. Çörek otu, susam veya haşhaş tohumu ile süsleyin. ( ben süslemedim ama siz süsleyin:) Önceden ısıtılmış 180 derece fırında, 30-35 dk pişirin. afiyetle yeyin.

*duyduğuma göre bu poğaça piştikten bir kaç gün sonra bayatlamıyormuş. bizim evde fırından çıktıktan sonra 1 saat içerisinde tüketildiği için ben test edemedim:)

Kakaolu Islak Kek

bu tarif Oktay Usta'nın Lezzet Yolculuğu kitabından almıştım ama malzemelerini biraz değiştirdim (azalttım). bizim evde 3 yıldır sık sık belki de en sık pişirilen kek. lezzetinden şikayet edeni duymadım henüz. inanmıyorsanız deneyin ne diyeyim:)

malzemeler:

3 adet yumurta

1.5 su bardağı toz şeker

3/4 su bardağı sıvı yağ

2 su bardağı süt

3 çorba kaşığı kakao

1 paket kabartma tozu

2-2.5 su bardağı un

hazırlanışı: yumurta ve toz şekeri köpürene kadar karıştırıyoruz. üzerine sıvı yağı, sütü, kakaoyu koyup çırpma teli veya mikserle karıştırıyoruz. kako tam dağılınca bu karışımdan 1 su bardağı ayırıyoruz.

kalan karışımın üzerine tel süzgeç yardımıyla unu ve kabartma tozunu eleyerek ilave ediyoruz. kıvamı ne çok koyu ne çok sıvı olacak.

karışımı yağlanmış ve unlanmış kek kalıbına döküyoruz. önceden ısıtılmış 170 derece fırında 35-40 dk. pişiriyoruz.

fırından çıkınca 5 dk. dinlendiriyoruz. keki kalıptan çıkarmadan sosu üzerine döküyoruz. üzerine hindistan cevizi serpilebilir.

felekten bir gün çaldıysak ne olmuş yani?

2010-06-13T22:32:00.000+03:00

tam da ''hayat ne kadar hızlı geçiyor, ev-iş arası günler farketmeden bitiveriyor derkennn sevgili bana ''bugünü birbirimize ayıralım mı?'' demez mi... olur tabii, olmaz mı hiç, zaten en son ne zaman şöyle başbaşa, saate bakmadan, özgürce dolaştığımızı hatırlamıyorum. ahh evlenmeden önce ne güzeldi, saatlerce boş boş dolaşır, hiç konuşmadan birbirimizin gözlerine bakardık, tabii bazen de hiç susmadan muhabbetler edilirdi...

neyse, geçmiş geçmiştir deyip felekten çalınan güne geçiyorum şimdi. bugünün kaydını tutmalıyım ki unutmayayım di mi ama:)

*önce Ulucamiyi ziyaret ettik. sevgili bana bir rehber gibi anlattı bu güzel mekanın özelliklerini. o gün daha bir ferah, daha bir nezihti sanki her köşesi. bir de yeni halıları çok güzel olmuş. bir desinatör olarak desenini hemen aklıma kazımış durumdayım:) ama maalesef çok güzel fotolarım yok, hem makinamın şarjı bitmek üzereydi hem de içeride flaşla foto çekmek yasaktı.

*ruh doyurulduktan sonra miğdeye geçilir ve vejeteryan sevgiliyle birlikte yemek yermekten en çok zevk alınan mekana, yani ''Bizimköy Ayvalık Tostçusu'' na gidilir ve masada gördükleriniz afiyetle bitirilir.

p.s. mekanın sloganı ''tost değil kebap'', gerçekten de biz buranın 5 yıllık müdavimleriyiz ve ben bu yediklerimizin tost değil daha da harika bir şey oldugunu düşünüyorum. bu lezzetten haberi olmayanlara acıyorum:) bu arada tostçuyla reklam konusunda falan anlaşmış değilim yani yanlış anlaşılmasın lütfen:))

*daha sonra yenilenleri hazmetme niyetiyle araba bir otoparka parkedilip heykel turuna çıkılır. tahtakaleden çerezler alınıp tophaneye doğru yürümeye devam edilir. tophaneye varıldığında çaylar söylenip çerez ve manzara eşliğinde sevgiliyle hoşsohbete devam edilir.

*saat 22.00 olduğunda minik prensesi daha fazla bizsiz bırakmamak gerektiği düşünülerek eve dönülür. tabii bu güzel günü daha sık tekrarlamak dileğiyle...

P.S.kendilerine ve birbirlerine zaman ayıramadıklarını düşünenler: bizi örnek alın ve felekten bir gün çalın. emin olun pişman olmayacaksınız;) benden söylemesi...

Yeter artık İsrail, yeter!!!

2010-06-05T03:55:00.002+03:00

ne zamandır Filistin'e, Gazze'ye yaptıklarını gözlerimiz yaşla, yüreğimiz burkularak izliyor ama ''elden ne gelir'' diyerek sessiz kalıyoruz. dualar ediyoruz hem sana hem kardeşlerimize, kardeşlerimize şifalar, sabırlar, sana da merhamet gelsin diye Yaradan'dan.

ama olmuyor, sen biz sustukça zulmünü daha da artırıyorsun. bu kez öyle çok ileri gittin ki birçok durumda arkanda duran ve son 40 yıldır hakkında çıkan 30'dan fazla kınama kararını veto eden ABD bile seni kınadı. tüm dünya seni, haksızlıklarını, başına buyrukluğunu, vicdansızlığını konuşuyor.

haydi Gazze'ye yaptıklarının kendince bir sebebi vardı, peki sadece insani yardım amaçlı gemilere -üstelik bir çok ülkeden bir çok farklı dinden insanların ''silahımız yok, amacımız sadece insani yardım'' diye bas bas bağırmalarına rağmen- saldırmak da neyin nesi şimdi? bunun açıklamasını nasıl-kime yapacaksın!

artık kendine bir ''dur'' deme, ''ben ne yapıyorum '' deme zamanı gelmedi mi İsrail?

yeter artık İsrail, anaları evlatsız, çocukları anasız babasız bırakma artık... gözyaşlarımızı akıtma artık... yüreklerimizi acıtma artık... bizi nefrete bulama artık... ahlarımızı artırma artık...

platonik aşk

2010-05-29T14:48:00.001+03:00

Merdum-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Gıryemi kıldı füsun eşkimi hun etti felek.

Şirler pençe-i kahrımdan olurken lerzan;

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek.

(Y.S.S.)

yıllar sonra ilk kez bugün burada itiraf ediyorum: ben de platonik aşka tutuldum, hem de bundan tam 6 yıl önce. nasıl mı? anlatayım:

dershaneye gittiğim zamanlarda, bir tarih dersinde... öyle yakışıklı, öyle mert, öyle cesurdu ki, ona baktıkça içim akıyordu. tam benim istediğim gibi biriydi. imanı kuvvetli, sözü doğru, geçtiği yerde iz bırakan, insanları kendine hayran eden bir erkek.. eğer onunla evlenemezsem, oğlumun ismini mutlaka Yavuz koymalıyım ki onu hatırlayayım diyordum. evet ismi Yavuz'du... Yavuz Sultan Selim.

tarih öğretmenimiz onu, onun yıllarını öyle güzel anlatıyordu ki resmen aşık olmuştum evet... (aşkısı bak kızmana gerk yokmuş di mi, yabncı birine aşık olmamış karıcığın:)

Yavuz Bahadıroğlu'nun bu kitabını görünce hemen o yıllar aklıma geldi ama bir şey daha itiraf etmeliyim ki: bu kitap hiç ama hiç etkileyici değil. tüm ansiklopedik bilgiyi veriyor Yavuz hakkında ama şöyle yürekte iz bırakan hiçbir şey yok. yok yok beğenmedim:(

hapşıııı....

2010-05-26T20:44:00.001+03:00

dlimde Arash'ın Pure Love şarkısı...
önümde çizilmeyi bekleyen bir sürü desen...
aklımda girilip başarıyla çıkılmayı bekleyen 3 adet sınav...

ve ben grip oldum hastayım, hem de çokkk:( happpşııııı....

P.S. Pure Love dinlemek isteyenler buraya tıklayabilir. (hastayım ama yine de sizi düşünüyorum görüyorsunuz:)

şampiyon bursaaaa

2010-05-18T20:22:00.002+03:00

ya ya ya şa şa şa BURSAM BURSAM çok yaşa!!! hem Bursa'lıyım hem de Bursaspor'lu. Fenerbahçe mi? 28 yıl süren bir beraberliğin ardından 2 gün önce kendisini terketmiş bulunmaktayım. bunu da buradan ilan ediyorum. ama yine de dost kalacağız, yanlış anlaşılmasın;)

yurdum insanının Bursa'nın şampiyonluğuna sevindiği birkaç kare;

Open Range

2010-05-16T12:39:00.002+03:00

western filmleriyle aram biraz limoni olsa da Kevin Costner için izledim Open Range(Uzak Ülke)'yi. klasik kovboy-vahşi batı filmlerine göre daha sakin, daha az vurdulu-kırdılı olduğu için de pişman olmadım diyebilirim. ayrıca Kevin ile Robert Duwall çok ama çok iyi bir ikili olmuş, birbirlerini tamamlamışlar.

fakat yine de filmde birşeyler eksik gibi geldi bana, güzel bir müzik, etkileyici sözler ya da aşk... ne olduğundan emin değilim ama birşeyler eksik sanki.?

şimdi sizi film özetiyle başbaşa bırakıyorum ve ben çalışmaya geri dönüyorum. evet pazar günü açık havada dolaşmak varken ben eve iş getirdim ve bilgisayarımın başına geçmiş çalışıyorum:(

film özeti:

Charley Waite, Boss Spearman, 'Button' ve Mose Harrison geçmişlerinden kaçmaya çalışırlar ve sürülerini, kanunları doğanın koyduğu ve bir erkeğin sadece orada kendini özgür hissedebildiği açık araziye sürerler. Vahşi batının kanunlarıyla birbirine bağlı ve sadakat içindeki bu kovboylar, yaşamaya, gerçek değerleri ayakta tutmaya ve mümkün olduğunca şiddetten kaçmaya çalışırlar. Fakat zorbalığın ve korkunun hüküm sürdüğü bir sınır kasabası hayatlarını değiştirir, yeniden hareketli günlere dönmek zorunda kalırlar.

Tüm bu kargaşanın içinde, daima yalnız olan Charley'nin hayatında, tüm kalbini ve ruhunu etkileyen, cesur bir kadın olan Sue Barlow'la tanışınca hiç beklenmedik bir dönüş olur. Bu cesur adamlar kasabadaki zorbalara karşı bir savaşa girişince, kendi içlerindeki şeytana karşı da direnmek zorunda kalırlar.

Meehmet'ten bellek hediye

2010-05-15T20:41:00.001+03:00

meehmet blogunda merhaba hediyesi olarak 4 gb. flaşbellek hediye ediyor. haberiniz ola!..

Konuşabilmek...

2010-05-10T20:53:00.000+03:00

Susulur bazen,sözcüklerin etkisinden korkulduğu için belki. Ya da dönüşü olmayan yollara girebilme ihtimalinden...

Bazen de konuşursam kavga edeceğim,en iyisi konuşmayayım daha iyi deriz. Oysa en büyük çıkmaz sokaklar suskunlukların birikiminde çıkar karşımıza. Duvar öyle büyümüştür ki konuşmaya konuşmaya,önünde durup da kafamızı kaldırdığımızda bakarız ki neredeyse gökle birleşmiş.

Konuşmaktan kaçmanın bir nedeni de güven eksikliği belki de.Hem kendimize,hem de karşımızdakine olan güven eksikliği. Çünkü güvensek çekinmeyiz,konuşunca kavga ederim diye. Ne varsa içimizde dökeriz ortaya. Hissettiklerimizi ya da düşüncelerimizi karşımızdakine söyleyemiyorsak ve bu dostluk da olsa,aşk da olsa yaralı sayılmaz mı o ilişki?

Söylersem gider,söylersem kırılır,söylersem kavga ederiz,düşüncesi ilişkiye görünmeyen,ama derin yaralar açmaz mı ?

Ona kızdığımda söylemeyeceksem dost mudur gerçekten dost dediğim ?Gider diye korkarak kavga etmeyeceksem benim olmuş mudur hiç o sevgili?

Halbuki konuşamadıklarımız daha tehlikeli değil midir? susulupta konuşmayan? Kavga ettiğimizin en azından fikrini biliriz.Peki konuşmayanın? Ne hisseder? Sever mi? Sevmez mi? Belki de bir kaşık suda boğmak istiyordur bizi! Ama bilemeyiz,konuşmaz çünkü.Bu mu daha güvenli bir dostluktur? Yoksa içimizdekileri döktükten sonra kaldığımız yerden devam edilebilenler mi daha sağlıklıdır ?

Peki ilişkilerde ? Konuşulmadan geçilen sorunlar öfkeyle dolmamıza sebep olmaz mı? Ne kadar örtülebilir ki rahatsızlıklar? Hadi örttük bir süreliğine diyelim,riyakarlık değil midir bir şey yokmuş gibi davranmak ?

Fikrini bildiğimizle mi kendimizi daha iyi hissederiz,bilmediğimizle mi? Karşımızdakinin bizimle ilgili düşünceleri olumlu değilse ve dile getirmişse en azından bunu bilir ve ona göre davranırız. Gerektiğinde uzak bile dururuz.Ancak konuşmuyorsa,fikirlerini bilmiyorsak ne yaparız ?

Bebek büyütürken bile bir konuşmaya başlasa da ağladığında sıkıntısını anlasak demez miyiz ?

Her şey bir yana düşüncelerimizi söyleyebilmek,karşı düşüncelerle karşılaşmak,bazen de örtüşmek başkalarıyla,keyif vermez mi insana Hele de karşı fikirle ortak paydalar bulabilmek konuştukça...Farklı fikir zenginliklerinin tadına varabilmek...

Konuşmak anlaşabilmek için değil midir yoksa ? !!!

-alıntı-

P.S. Bu yazı benden tüm susanlara- konuşmaktan korkanlara armağan olsun!!!

Şehriyeli Tavuk suyu Çorbası ve Zeytinyağlı Semizotu

2010-05-03T22:32:00.004+03:00

ahh bloğum, canım bloğum, nasıl da ihmal eder oldum seni ben. çok kırgınsın bana biliyorum, benim yüzümden eskisi gibi tıklanmıyorsun artık, benim yüzümden izleyicilerinin artış hızı azaldı, yorumsuz kalmaya başladın nerdeyse... benim yüzümden... öhü öhü:((

ama napıyım be blogcum, inan ki zamanın akışına yetişemez oldum ben, baksana bir ay olmuş çalışmaya başlayalı, bak ilk maaşımı aldım bile:) tamam kızma, bunun konumuzla bir alakası yok biliyorum. ahh blogum canım blogum. ''orda bir blog var benim dünyamda, ilgilenmesemde, yazmasamda, o blog benim bloguuummduurrrr'' şarkısını sana armağan etsem beni affeder misin???

şşştt, siz okuyucular, beni blogumla yalnız bırakıp tariflere geçebilirsiniz isterseniz. buyrun;

Şehriyeli Tavuk Suyu Çorbası

malzemeler:
1 adet tavuk göğüs yada bir kaç parça but
1 çay bardağı şehriye
2 çorba kaşığı un
su
maydonoz
terbiyesi için:
1 adet yumurta sarısı
1 adet limon
tuz
hazırlanışı: tencerede yağ ile 1 çorba kaşığı un hafif kavrulur. tuzlu suda haşlanıp didiklenen tavuk etleri ve tavuk suyu yavaş yavaş unun üzerine ilave edilir. şehriyeler de eklenip ara sıra karıştırılarak kaynamaya bırakılır. diğer tarafta yumurta sarısı ile limon iyice çırpılıp terbiyesi hazırlanır.
çorba kaynadıktan sonra suyundan bir kepçe alınıp terbiyeye eklenir. ılıklaştırılan terbiye çorbaya ilave edilir. iyice karıştırılıp bir taşım daha kaynatılır. doğranmış maydonoz ile servis edilir.

Zeytinyağlı Semizotu Yemeği

malzemeler:
1 kök semizotu
1 adet soğan
1 kaşık salça
yarım çay bardağı zeytinyağı
tuz
hazırlanışı:
semizotları iyice yıkanıp doğranır. bir tencerede soğan ve salça zeytinyağında kavrulur. semizotları eklenip kısık ateşte ara sıra karıştırılarak pişmeye bırakılır. ( semizotunu sulu yemek istiyorsanız biraz kaynamış su ekleyebilirsiniz.
yoğurt ve pul biber ile servis edilebilir.
afiyet olsun...

keşke

2010-04-29T21:31:00.000+03:00

resimdeki kadın gibi her işe yetişsem... ama benim yüzüm hep gülse...:)

deneyim böyle birşey olsa gerek?

2010-04-25T21:41:00.000+03:00

kadının iş yaşamına başladığı ilk gün:

erkek: eee karıcım nasıldı bugün?

kadın: ayy aşkım, harikaydı, çokk çokk sevdim işimi, işyerimi, arkadaşlarımı. çok mutluyum!..

erkek: senin adına çok sevindim, ama bir süre sonra bu mutluluk kalmayacak.

kadın: neden öyle söylüyorsun? bir kere ben hep mutlu olacağım tamam mı!

erkek: inşallah ama sanmıyorum, deneyimlerimle sabittir.

kadın: hıh! sen iş yerinde mutlu değilsen herkes öyle olacak diye bir şart yok ya!

erkek: tabii ki öyle bir şart yok. ama bir süre sonra hergün aynı şeyi yapmaktan sıkılacaksın, iş bulmanın verdiği heyecan bitecek, bunun yerini yorgunluk ve stres almaya başlayacak, bir de şuan çok sevdiğin arkadaşlarınla aranızda problemler çıkmaya başlarsa... ki bu anlattıklarım çalışanların %90'ında var olan problemler.

kadın: hiç sanmıyorum! hem ben çalışırken hiç yorulmuyorum. bir kere ev hanımlığı iş kadınlığından daha zor. tabii sen bunu bilemezsin!:)

bir hafta sonra;

erkek: eee karıcım nasıldı bugün?

kadın: iyiydi aşkım, ama biraz yoruldum:(

erkek: hani sen hiç yorulmuyordun?

kadın: ya geçen hafta hiç yorulmamıştım ama bu hafta patron biraz daha hızlı çalışmam gerektiğini hissettirince stres oldum. tabii bütün hafta geceleri zeynep yüzünden uykusuzluk, işten eve gelince ev toplama-yemek telaşı falan filan, biraz yoruldum işte.

erkek: zormuymuş iş kadını olmak?

kadın: hayır canım öyle bir şey demedim...

iki hafta sonra;

erkek: eee karıcım nasıldı bugün?

kadın: sorma aşkım, çokk yorgunum, çok da canım sıkkın:(

erkek: hayırdır?

kadın: iş yerinde bazı problemler var. insanlar ne kadar fena böyle, hep çıkarlarını düşünüyorlar.

erkek: evet. ben sana bunu söylemeye çalışmıştım.

kadın: ya ne bileyim, ben böyle olmaz sanmıştım...

üç hafta sonra;

kadın: sakın bana bugün nasıldı aşkım diye sorma, berbattı!!!

erkek: ... (hafiften sırıtır:)

P.S. bu benim ilk ''resimsiz'' yazımdır. bu yaşananları anlatmaya ne benim albümlerim ne de google görselleri yeterli gelmedi, affola:)

Çıtır Bagetler

2010-04-19T21:20:00.000+03:00

ooyy oyy çalışmak güzelmiş de, hergün eve aç dönerken ''ahh keşke evde masa sıcacık yemeklerle bizi bekliyor olsa, ya da en azından bir çay demleyenimiz olsa...'' diye iç çekmek kötüüü, hem de çokkk:( evinde annesi, kayınvalidesi ya da yakını olan ve sıcacık yemekler kendilerini bekliyor olan çalışan bayanlar, lütfen kıymetini bilin bu durumun e mi!..

neyse bu gün iş çıkışı yine hemmen kendimi mutfağa attım, eşimin kurufasulye-pilavı hazırdı zaten, bizde kızımla kendimize bu leziz tavukları hazırladık, bir de ayran yaptık yanına, oohh yeme de yanında yat:))

malzemeler:

6 adet baget tavuk

1 yumurta

galeta unu (galeta ununuz yoksa evdeki bayat ekmeklerinizi fırında kızarttıktan sonra robottan geçirip kullanabilirsiniz.)

tuz, ayçiçek yağı

hazırlanışı: tavuklar güzelce yıkanıp bol suda haşlanır. ( haşlama işleminden sonra ben suyu atmayıp buz kalıplarına doldurdum, buzlukta donduktan sonra tavuk tablet yerine kullanacağım. siz de bunu yapabilir ya da suyu çorbalarınızda kullanabilirsiniz. yeter ki atmayın:) haşlanan tavuklar önce yumurtaya sonra galeta ununa batırılıp az sıvıyağda kızartılır. sonra da afiyetle yenir...

Bursa 1. Eğitim ve Kültür Şenliği

2010-04-17T22:59:00.000+03:00

Bursa Umut Sevgi ve Eğitim Gönüllüleri Derneği (BUSEDER) tarafından birincisi düzenlenen 'Bursa Eğitim ve Kültür Şenliği' bir hafta kadar önce başladı ve biz bu akşam 2. kez gidip kermesin lezzetli yiyeceklerinden satın alıp hoop miğdeye indirdik.

Bursalılar bilirler, şenlik Kültürpark metro istasyonu yanı Gökçen Plazada, hem bildiğimiz kermes ( yani ev yapımı yiyecekler, çeyiz ürünleri, ev tekstili, giyim, takı, resim sergisi vs..) hem de şenlik ( konserler, halk oyunları, hacivat karagöz gösterimleri, çeşitli seminerler vs.), oldukça kapsamlı bir program olmuş. biz ailece çok memnun kaldık . imkan buldugunuzda siz de uğrayın bence.

şenliğin bir haftası geçti, önümüzdeki bir haftanın programı ise şöyle;

Kreativ Blogger ödülü

2010-04-14T23:09:00.001+03:00

neredeyse bir haftadır internetim yoktu. blogumu da üzgünüm yazısı ile bırakmıştım tüh tüh derken bugün hem internet hem blogum ile buluştum çok şükür. bir de ödül almışım sevgili yaratıcı tasarımlar sitesinin sahibesi pelin'den. aslında blogumda ben de bu ödüle layık olduğumuzu düşünmüyoruz ama verilen ödül geri çevrilmez diyerek yan cebe aldık bile:)

pelin'cim öncelikle sana çok teşekkür ediyorum teveccühün için. ben de bu güzel ve onore edici, moral verici ödülü sihirli eller'e, tasarım mekanı'na, yarenin günlüğü'ne, zizim bizim'e, zeynepin evi'ne, nohut oda'ya, vee çelebi'ye armağan ediyorum. güle güle kullanın kızlar:))

P.S. kendimle ilgili 7 şey yazmam lazımmış, daha önce yazmıştım onu okusanız olur mu:)

...

2010-04-07T23:44:00.000+03:00

''Hayrı işleyen parmaklar,kanamazlar batan iğnelerden...Hayrı devşiren eller,kopmazlar kucakladıklarının ağırlığıyla...Hayra açılan yolda ezilen toprak,özündeki ateşi söndürür,gülistan olur... ''

üzgünüm... yaptıklarım, söylediklerim, düşündüklerim için üzgünüm... hem de çok...

P.S. yukarıdaki güzel söz ile yazdıklarımın bir alakası yok. onu bir blogda görüp beğendim ve sizinle paylaşmak istedim. son yazdıklarım ise şu an yüreğimden dökülenler. bir de gözlerimden dökülenler var, onları ne yapmalı acaba:(

fotoğraftaki güle gelince, bir sürü birbirine benzeyen gül yaprağı arasında o başka, o tek, o yalnız...

daha önce görmüş müydünüz?

2010-04-06T21:44:00.000+03:00

yaratmak Allah'a mahsus olsa da kendi özelliklerinden bir kısmını biz kullarına da vermiş, vermiş ki bir işe yarayalım de mi ama. işte bazı arkadaşlarımız bu sıfatlarının tecellilerini iyi kullanıp kafalarını çalıştırmışlar. sonuçta böyle ilginç şeyler çıkmış ortaya:)

yaa biraz karmaşık bir yazı mı oldu ne? durun o zaman baştan alıyorum. şimdi ben bu tasarımları görünce istem dışı ''adamlara bak nerden akıllarına geliyorda böyle şeyler yaratıyorlar'' dedim. sonra birden aklıma geldi ki yaratmak sadece Allah'a mahsus. peki nasıl oluyorda insanlar daha önce hiç varolmayan bir şeyi meydana getiriryorlar. demekki Allah'ın yaratma vasfının ufacık bir bölümü de olsa bizde de var. yani bazılarımıza ''Halik'' sıfatının tecellileri yansımış. ki böyle olmayan şeyleri olur duruma getirmişler.

ayy yine mi karışık oldu? durun o zaman bir daha baştan başlayayım:))

iş görüşmesi sonucu.... mutluyum

2010-03-31T21:05:00.000+03:00

canım arkadaşlarım, sizleri o kadar çok seviyorum ki:) gerçekten yaaa birçogunuzu tanımasamda seviyorum. ve hepinizin hayırlı olan tüm dileklerinin gerçekleşmesini diliyorum. bana yorum yazıp cesaret veren arkadaşlarıma özellikle teşekkür ediyorum.

bildiğiniz üzere salı günü öğleden sonra görüşmeye gittim, şimdiye kadarki en rahat iş görüşmemdi. en geç cumartesi ararız dediler tam çıkıyordum ki (hatta içimden kesin ararsınız diyordum:) , istersen bugün kal, bir bakalım dediler. bende olur dedim ve kaldım. çıkış saati gelmeden alındığımı söylediler. çokkk çokkk mutlu oldum tabii. içim çok ısındı ortama, işe:)

arkadaşlarım yine dualarınızı bekliyorum ama, işim daim olsun diye. çünkü içimden bir his bu işe sizlerin duaları sayesinde alındığımı söylüyor...

İş Görüşmesi

2010-03-29T20:27:00.000+03:00

''olsa ne güzel olur'' dediğim bir iş görüşmesine gideceğim yarın. hem umutluyum hem de korkulu, ama en çok da heyecanlıyım. ve tüm dostlarımın güzel dualarını bekliyorum...

Güneşi Gördüm

2010-03-28T15:11:00.001+03:00

işte gözyaşlarıma hakim olamadığım bir film daha. kadro, oyunculuk, senaryo... hepsi çok iyi bence. film sıkmadan kendisini izlettiği gibi düşündürüyor da. gerçekten böyle mi oluyor, bu yaşananlar doğru mu dedirtiyor. hep ötelediğimiz, beğenmediğimiz, onlar kürt, hepsi pkk diye damgaladığımız insanların birçoğuna haksızlık ettiğimizi... insanın insandan ayrı düştüğünü, kardeşin kardeşe boş yere düşman olduğunu birkez daha farkettiriyor.

filmde beni en çok etkileyen cümlelerden biri '' devletin başındakiler kavga ediyorken halk nasıl barış içerisinde yaşasın?!'' keşke birşeyler yapabilsek, keşke birbirimizi daha çok sevsek, önemsesek, kardeş olduğumuzun bilincinde olsak. doğudakinin derdi batıdakinin de derdi olsa... mutluluk hepimizin olsa...

film özeti:

Mayınların arasında, doğuda bir sınır köyü...

25 yıldır iki tarafın arasında kalan çaresiz insanlar...
Zorunlu göç uygulaması nedeniyle doğup büyüdükleri topraklardan, köklerinden ayrılmak zorunda kalan Altun aileleri, köklerinden koparak bir bilinmeze doğru yola çıkarlar.
Davut Altun, ailesiyle birlikte kaçak yollardan da olsa en kısa zamanda Norveç'e gitmeyi istemektedir. Haydar Altun ve ailesi içinse göç yolu İstanbul'a doğrudur...
Yolculuk başlamıştır...
Bitmek bilmez fıtınalardan geçip gelmiş, yollarını kaybetmiş, çaresizce bir çıkış arayan insanların, kendi güneşinden koparılmış ve geleceğin bilinmezliğinde kaybolmuş çocukların, bir göçün hikayesidir...
Her türlü ayrımcılığa ve ötekileştirmeye karşı duran, savaşın, kavganın, kendine benzemeyeni hor görmenin sorunun ta kendisi olduğunu söyleyen bu filmde anlatılan: hepimizin, memleketimizin, Türkiye'nin hikayesidir...

anne olmak...

2010-03-26T11:40:00.000+02:00

ne güzel bir şeymiş anne olmak. hayır hayır ne güzel şey değil, dünyanın ennn güzel şeyiymiş. gerçekten de anne olmadan anlaşılamayan bir duyguymuş. birini canından öte sevmek, canını seve seve feda edebilmek... o yesin de ben yemesemde olur, o uyusunda ben uyumasamda sorun yok, o giysin de ben giymesemde dert değil demek... birdenbire kendi annemize daha cok deger vermek, keske annemi hiç üzmeseydim, kırmasaydım diye düşünmek... anne olmadan önce vaktimizin ne kadar bol oldugunu görmek... bir varlıgın şıp diye hayatınızın tam da ortasına oturusunu hayretle izlemek..

lafı uzatmaya gerek yok, dedim ya dünyanın ennn güzel şeyidir BEBEK:)

Elmalı Pasta

2010-03-25T14:48:00.000+02:00

hani bazıları vardır, sıkılınca dolabın kapağını açar ve yiyecek birşeyler arar. ben böyle insanlara şaşırırım hep, çünkü ben sıkılınca iştahım tamamen gider. ama sıkıntıdan birşeyler pişiririm çoğu zaman. yemekten ziyade pişirmekten zevk alanlardanım anlayacağınız. mutfağa girince kendimi öyle mutlu hissediyorum ki.. hele bir de hazırladığım şeyler eşim ve zeynebim tarafından beğenilmişse değmeyin keyfime:)

işte dünde malum sıkıntıma başka türlü çare bulamayınca mutfağa attım kendimi ve uzun zamandır yapmadığım elmalı pastamı (kek mi demeliyim yoksa?) hazırladım. ve bir akşamda ev halkı tarafından silinip süpürüldü. zeynebim sabah gözünü açar açmaz ''anne enmanı mama yiicem'' dedi ama.. artık çok geçti:)

malzemeler:

3 su bardağı un

1 çay bardağı sıvıyağ

1 çay bardağı eritilmiş tereyağ

1 fincan süt

1 pk. kabartma tozu

elmalı harç için:

1 kg. elma

1 su bardağı şeker

1 çay bardağı iri dövülmüş ceviz

1/2 tatlı kaşığı tarçın

üzeri için:

1 çay bardağı pudra şekeri

hindistan cevizi

hazırlanışı: un, süt, sıvıyağ, tereyağ, kabartma tozunu karıştırıp yoğuruyoruz. hamurumuz hazır oldugunda ikiye bölüp bir parçasını 30 dk. kadar buzlukta bekletiyoruz. diğer parçasını merdane ile açıp tepsimize yerleştiriyoruz.

elmaları soyup rendeliyoruz ve yarısına şeker ilave ederek yumuşayana kadar pişiriyoruz. pişmemiş elma rendesi ile tarçın ve cevizide katarak karıştırıp tepsiye yerleştirdiğimiz hamurun üzerine seriyoruz.

buzluktaki hamurumuzu alıp rendenin iri tarafı ile tamamen kapanacak şekilde elmaların üzerine rendeliyoruz.

170 derece fırında altı üstü pembeleşene kadar pişiriyoruz. üzerine bolca pudra şekeri ve hindistan cevizi serperek servis ediyoruz.

Afiyet Olsun:)

sıkılıyorum...

2010-03-24T15:44:00.003+02:00

aslında yapmam gereken o kadar çok işim var ki... 10 gün içerisinde hatmedilmeyi bekleyen 3 koca ders, bitirilmeyi bekleyen kurdela nakışlı havlu, başlanmayı bekleyen boncuk işleri, dip köşe temizlenmeyi bekleyen 100 m2lik bir ev, okunmayı bekleyen bir sürü kitap, kendisiyle oyun oynamam için gözümün içine bakan minicik bir prenses, ziyaret edilmeyi bekleyen birkaç güzel dost... ama... dedim ya... sıkılıyorum:(

ne oldu, içiniz mi karardı? benim kaç sattir kararık ne olmuş yani!!!

P.S. bu postta bulunan fotoğrafların hiçbiri bana ait değil. kökenini merak ediyorsanız google'a sıkıldım, bunaldım, patladım gibi şeyler yazın karşınıza çıkacaktır:)) ...

Ulusal Fotoğraf Yarışması

2010-03-21T00:37:00.000+02:00

İstanbul Arel Üniversitesi (ki ben böyle bir üniversitenin varlığından bugün haberdar oldum, ne kadar ayıp:) 2.ulusal fotoğraf yarışması düzenlemiş, katılmamak olmaz şimdi. en kısa zamanda arşiv karıştırılıp 4 fotoğraf hazırlanmalı -en fazla 4 fotoğraf ile katılabiliyormuşuz- ya da yeni fotoğraflar çekilmeli ve 24 Nisan'a kadar gönderilmeli. böylece kambersiz düğüne izin verilmemeli di mi ama:)

ben fotoğraf çekmeyi çok ama çok seviyorum, ancak bu konuda çok da amatörüm. deneyimli amatör mü deniliyor benim gibilere:)

fotoğraf konusu: serbest. istenilen arzu edilen her fotoğrafı gönderebilirmişiz. siyah-beyaz ya da renkli olması hatta fotoğrafın güzelleştirilmesi için herhangi bir programdan yardım alınıp efekt, ışık ayarı vs. uygulanması hiç sorun değil. ne güzel! haydi o zaman pammuk ellerimiz makinelere:)

ilgilenenler yarışma hakkında daha detaylı bilgi edinebilmek için buraya tıklayabilirler.

Eşrefpaşalılar

2010-03-20T00:42:00.004+02:00

''güzel mi değil mi, gitsem mi gitmesem mi'' diye düşünürken eşim biletleri elime tutuşturunca kendimi sinemada buldum:) iyi ki de gitmişim (hatta tekrar mı gitsem acaba diye düşünüyorum şu an:)) hem güldüm, hem ağladım, hem de birsürü şey öğrendim. ama doyamadım, umarım devamı gelir...

bu film bana neler öğretti biliyor musunuz:

*bir şeyi yapmaya karar verdiğimizde önümüze çıkan engellere takılmadan (ki bu engeller hakaret ya da tehdit boyutuna bile gelse!) devam etmek gerektiğini...

*itibarın dış görünüş ile değil yürek ve bilek ile kazanılabileceğini ve eğer post ile kazanılacak olsa en büyük itibarın ayılarda olması gerektiğini...

*kelebeklerin ömrünün neden 2 gün olduğunu...

*Abdulkadir Geylani'nin annesinden önce doğduğunu..:))

*birisini çok ama çok sevdiğimi ve onun kılına zarar gelse canımın çok feci yanacağını...(Allah ona uzun ömür versin.)

*güç için yaşayanların gerektiğinde gözlerini kırpmadan öldürebileceği gibi, erdem için yaşayanların da gerektiğinde gözlerini kırpmadan ölüme yürüyebileceğini...

*çiçeği görmemiş adamın çöldeki bahçıvanı tanımayacağını, anlamayacağını...

*küfürsüz ve belden aşağı laflar edilmeden de insanların doyasıya güldürülebileceğini...

*halen ailece şen kahkahalar atılarak izlenebilecek filmler olduğunu...

bir de eşrefpaşalıları tanıdım bu film sayesinde ve onları çok sevdim. hepsine burdan selam olsun!:)

P.S. Yücel Arzen ve Devrim Gürenç'in seslendirdiği ve henüz albümü çıkmadığı için sadece filmde dinleyebildiğimiz ''içim yanıyor''adlı şarkıyı çok beğendim.

film özetine geçecek olursak;

İzmir Eşrefpaşa’dan gelip İstanbul’a yerleşmiş iki dosttan biri olan Tayyar (Hüseyin Soysalan), güç ve iktidar tutkusu ile büyük bir mafya lideri olurken; Davut (Turgay Tanülkü), küçük mahallesinde namusuyla kahvesini işletmektedir.

İkisi de aynı kadını sevmiştir fakat Madam Eleni (Sermin Hürmeriç) Davut’u sevmesine rağmen Tayyar ile evlenmek zorunda kalmıştır. Bir de kızı Duygu (Deniz Özpınar) dünyaya gelir. Fakat Tayyar, Madam’ın gönlünün Davut’ta olduğunu bildiğinden bunu sindiremeyip kızı ile birlikte Madam’ı ortada bırakır. Tayyar bir şekilde intikam alacaktır ve bunu Davut’un evlatlığı Nusret’i (Burak Tarık) kendi yoluna çekerek yapacaktır. Mahalle kabadayısı Nusret ise bir tarafta sevdiği kız, sevdiği insanlar; diğer tarafta ise para ve saltanat arasında kalır. Bu iki dünya arasında bocalarken mahallenin metruk camisine bir Hoca (Sinan Taymin Albayrak) tayin olur ve olayların seyri değişmeye başlar…

TÜİK

2010-03-20T00:02:00.001+02:00

enteresan ve faydalı bir siteyle karşılaştım bugün. sizinle paylaşmamak olmazdı değil mi:)

TUİK'in (Türkiye İstatistik Kurumu) hazırladığı bu sitede çocuğumuzun (ya da kendimizin) adını, cinsiyetini, doğum tarihini, boyunu, kilosunu ve yaşadığı şehri yazarak hangi istatistiki değerlerde olduğumuzu görebiliyoruz.

benim gibi ''ay kızım azıcık kısa galiba, çok mu zayıf yoksa'' vs. gibi boş kuruntularla kendilerini üzenler mutlaka siteye bir uğrasınlar;)

sema ve nur

2010-03-17T12:25:00.002+02:00

sema ve nur; hz. mevlana ile bediüzzaman hazretlerinin eserlerinden alıntı yapılarak hazırlanmış bir kitap. iki ulu insan da belagat ustası, sözcüklerin tümü bu iki ustanın dilinden dökülünce şiire dönüşüyor sanki. insanı etkiliyor, yüreğinde biryerlerde kıpırdanmalar oluşturuyor. işte Mehmet Akar'ın yüreğimi kıpırdatan bu eserini canım komşum Ayşe sayesinde tanıdım ve okudum. Ayşe'cim çok teşekkür ederim.

kitaptan birkaç alıntı yapacak olursak;

''her ne var dünyada şerh eyler kalem;

aşkı anlat derseniz çatlar o dem.

aşkı tefsir et desek aciz beşer;

aşkı tefsir etse ancak aşk der.'' hz.mevlana

''faniyim, fani olanı istemem.

acizim, aciz olanı istemem.

ruhumu Rahman'a teslim eyledim; gayr istemem.

isterim fakat bir yar-ı baki isterim.

hiç ender hiçim; fakat bu mevcudatı birden isterim.'' hz.bediüzzaman

maklube

2010-03-15T22:54:00.000+02:00

bu lezzet üstü lezzet yemeğin evsahibesi benim canım arkadaşım nagihan'dı bugün. sağolsun eski dostların tümüne haber verip bir buluşma sağladı ve bize enfes bir maklube hazırladı.

öğrencilik yıllarımın en unutulmaz yemeği olan maklube dost sofralarının vazgeçilmezidir. o kibar kibar çatal bıçakla yemek zorunda olduğumuz yemeklerle arasında ölçülemez bir fark vardır. bir kere bu yemeği aynı sofrada ve dizdize yemek zorundasınız. ayrıca yemeği, salatanızı, ve de yoğurdunuzu iki tarafınızdaki arkadaşınızla paylaştığınız için, hem samimiyetiniz hem de fedakarlık duygularınız artar. birinin konuştugunu herkes dinler maklube sofrasında, yani öyle grup halinde ayrı gayrı konuşmalara izin yoktur, muhabbetler topluca edilir. uzun lafın kısası; maklube dosttur, dostluktur... tatmayanın bir yanı eksiktir...

malzemeler: yarım kg. piliç göğüs

yarım kg.havuç

3 iri patates

1 fincan bezelye

3 su bardağı pirinç

hazırlanışı: pirinç bilinen pilav şeklinde pişirilir. tavuk, patates, havuç ayrı ayrı kızartılır. tüm malzemeler hazır olduktan sonra ayrı bir tencere (bu arada tencere tepsiye ters çevrilmeye uygun olmalıdır) içerisine doğranıp kızartılmış tavuk serilir. üzerine bir miktar pilav konulup kaşık yardımıyla iyice bastırılır (tencere tepsiye ters çevrileceği için malzemeler iyice bastırılıp birbirine yapıştırılmalıdır.) pilavdan sonra bir sıra patates+bir sıra pilav+bir sıra havuç-bezelye+bir sıra pilav olacak şekilde maklube hazırlanır ve tencere tepsinin tam ortasına ters çevrilir. maklubenin etrafı salata ve yoğurtla çevrelenir . afiyetle yenir.

ilginç bardaklar

2010-03-13T15:12:00.002+02:00

bugün temizlik günüm ve akşama da misafirim olduğu için arşivden birşeyler paylaştım sizinle, umarım beğenmişsinizdir. ilk fotoğraftaki ikinci yani alt kısmına kurabiye konulabilen fincan benim favorim:) nerede satıldığını söyleyebilecek olan var mı?

BÖ! 2010

2010-03-12T10:54:00.001+02:00

nette sörf yaparken rastladım 2010 Blog Ödülleri'ne ve hemen katıldım bile. birçoğunuzun haberi vardır eminim ama benim gibi habersizler için kendimce bir bilgilendirme yapayım dedim.

katılmak için 5 aşamalı bir form doldurduktan sonra sitenize orada verilen bir html kodunu eklemeniz yeterli. bu projenin 3. yılıymış, yani 2008 ve 2009 yılların da da oylama sonucu her kategoride 3'er blog ödül almış, ödüllerin nasıl-nezaman-nerede verildiğinden haberim yok, değerinden de. açıkçası o kısım beni çok da fazla ilgilendirmiyor. bu kadar yeni bir blogla kazanma şansım epeyce düşük olsa gerek. ama olsun önemli olan yarışmak değil mi:))

haydi blog sahipleri, hepiniz katılın da yarışalım:))

ps.son katılım 30.mart.2010

Eylül

2010-03-11T12:22:00.001+02:00

Türk klasiklerimizden olduğu için mutlaka okumalıyım diyerek aldığım, fakat okuduğum romanlar içerisinde beni bu derece sıkan ilk kitap Eylül. türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olduğu için olsa gerek pek açmadı. roman dediğin sürükleyici olmalı, bir solukta okunabilmeli değil mi? ben bu kitapta hiç adetim olmadığı halde bir çok paragrafı atlamak zorunda kaldım.

konusuna gelince; maalesef yine pek iç açıcı şeyler söyleyemeyeceğim. çok sevdiği kocasını aldatan bir kadın ve yakın arkadaşının karısına sevdalanmış bir adam. bu iki sevdalı bir türlü cesaret edemeyip bir araya gelemiyorlar ve en son köşkte çıkan bir yangında birlikte vefat ediyorlar. hepsi bu. inanın aralarda hiçbirşey yok.

okudukça değer yargılarımızla hiç örtüşmeyen aşk-ı memnu'yu hatırladım hep. oradada bihter kocasını aldatıyor, behlül amcasını ve bir türlü cesaret edip aşklarını itiraf edemiyorlar, çünkü gerçekten aşık değiller bence, öyle olsa gözleri kimseyi görmez, korku nedir bilmezlerdi...

yine de kimseyi yanıltmak istemem, sonuçta türk klasiklerine girmiş bir kitap. eğer bir arkadaşınızda var ve boş vaktinizde varsa alın okuyun derim. çünkü para vermeye ve özel zaman ayırmaya değmez (bence!)

artık dinlenmek istiyorum:(

2010-03-09T17:16:00.001+02:00

inanın bu kedicikten beter haldeyim uzun zamandır, sabah erkenden bilgisayarın başına geçip gece 2-3 e kadar desen hazırlamaktan, çizmekten, boyamaktan sı-kıl-dım!..

şimdi tabii aranızda birçoğunuz hakkımda pek fazla birşey bilmediğiniz için bu kız ne diyor, ne deseninden bahsediyor diyorsunuz.

şöyle ki ben 7 ay kadar önce ''artık çalışma hayatına geri dönme zamanı geldi'' diyerek henüz iş bulmadan (zeynebimi ona emanet edeceğim için görümceme yakın bir yere) evimi taşımış, sonra photoshopa olan sevdam ve eşimin teşviki ile bir grafik tasarım kursuna yazılmıştım. oraya çuvalla para döküp bir sürü program öğrendikten sonra neredeyse her hafta bir iş görüşmesine gitmeme rağmen gönlüme göre bir iş bulamadığım için ''offf evide taşıdım ne olacak şimdi'' gibisinden depresif pozisyonlar almaya başlamıştım ki sağolsun eşim beni başka bir sevdanın içine attı.

bak karıcım sen photoshop biliyorsun, bursa da tekstil kenti, gel sen photoshopla tekstili birleştiren ''photoshop ile desen tasarım (bir diğer adı boya-baskı desinatörlüğü)'' kursuna git, orayı bitirince çok daha kolay iş buluruz diyerek bana gaz verdi. ve bendeniz kendimi 2 ay kadar önce bu işkencenin içine attım. işkence diyorum çünkü hocamız sağolsun bizi iyi yetiştirebilmek için az zamanda bol şey öğretmeye uğraşıyor ve canımızı çıkarıyor.

ödev, ödev, ödev, herhalde onca yıllık öğrenciliğimi toplasam şu iki aydır yaptığım kadar ödev yapmamışımdır. ama artık ye-ter! tam 3 gündür aynı desen üzerinde çalışıyorum ve artık miğdem bulandı. yazık ama bana yaaaa:((

şu aşağıdaki şezlonga otursam, ayaklarımı uzatıp elime de bir kitap alsam. ılık bir hava... hafif rüzgar esiyor... ohh desem...deymeyin keyfime:)

Koçtaş-Evimi çok seviyorum

2010-03-05T19:35:00.002+02:00

Koçtaş'ın sitesini her ziyaret edişimde beğendiğim ürünleri bir dosyada toplamıştım. şimdi onları sizinle paylaşmak istiyorum. bence pek fazla orjinal ürünü yok firmanın ama yine de fiyat ve kalite açısından öyle kötü de sayılmaz.

bu minik saksılar 0.95 TL

kahveli mumlukları çok beğendim, mum yandıkça ortalığa kahve kokusu yayılıyor olsa keşke:) 8.90 TL

neşeli abajurlar 9.90 TL. çocuk ve genç odaları için süper bence.

anne-babalar da abajursuz kalmasın di mi ama:) 17.90 TL

bu şekerler de 22.90 TL

duvar stickerları 51.90 TL. güzel ama bence çok pahalı, koçtaş'ta mı böyle fiyatlar yoksa heryerde mi? acilen araştırmak lazım.

akvaryum kutular 7.90 TL (bu fiyat en küçüğüne ait yanılmıyorsam)

bu stickerlara da bayıldım, erkek çocuk odaları için harika. (fiyatından haberim yok:)

bahçe fenerleri 6.90 TL.

kelebek masa lambaları 14.90 TL.

köpekbalığı oyuncak sepeti 11.90 TL. (biraz korkunç mu:)

bunlar da çokkk güzel...

zürafalı fotoğraf çerçevesi 2.50 TL

aslında birkaç şey daha var sitede görüp de beğendiğim ama şimdilik bu kadar yeter, onları da başka bir zaman paylaşırım:)

ahh kararsızlığım...

2010-03-01T23:23:00.000+02:00

bu sabah işe başladım... ama bu akşam bıraktım galiba?.. bilmiyorum aslında... dedim ya işte... kararsızım...

mutlu olalım

2010-02-24T20:48:00.000+02:00

mutlu olmak için resimde görülen sevimli kibrit kutusu gibi bir kutu hazırlayıp içine de gönlümüzden kopan hediyeler yerleştirip en geç 23 nisana kadar mutlu olalım'a göndereceğiz. sonra ne mi olacak.? kibrit kutumuzu alan sıcacık ama hasta yürekler sevinecek, böylece biz de mutlu olacağız. haydi hep birlikte kolları sıvayalım. ayrıntılar yetenek sizinde.

Sonunda ben de mimlendim:))

2010-02-22T15:48:00.003+02:00

uzun zamandır bu mim nedir, nasıl yapılır, insanlar birbirini neden mimler, iyi birşeyse beni neden kimse mimlemiyor gibi sorular sorup duruyordum kendime. sağolsun masal arkadaşım beni mimlemiş ama haberim olmamış. yaa keşke insanlar birbirini mimleyince mail ya da bloga yorum atıp seni mimledim falan deseler. ya şimdi ben mimlenir ama farkında olmazsam? haha haaa bu mim olayını abarttığımın farkındayım:))

en iyisi ben mimi cevaplamaya geçeyim. masal kendini 7 madde ile anlatır mısın demiş. bir deneyelim bakalım.

madde 1: çok duygusalım
madde 2: yalan söylemem, söyleyeni de sevmem.
madde 3: düzenliyimdir.
madde 4: kendini beğenen insanlardan nefret ederim.
madde 5: hedeflerim, hayallerim hiç bitmez.
madde 6: hemen kızar, ufak bir tebessüm ile sakinleşirim.
madde 7: sevdiklerim için canımı bile verebilirim, ama gerçekten sevmem lazım...

güzelmiş bu mim olayı, yeni mimler bekliyorum. ayy mim delisi miyim ne:))

şimduuuu o zaman ben deee seyhanı, bahar ve kızısı yağmuru bir de çiğdem'le mutfaktayı mimliyorum, hadi bakalım şimdi de siz anlatın kendinizi, ama sadece 7 madde ile.

kahveli kurabiye

2010-02-20T16:23:00.000+02:00

tarifi selin'in sitesinden aldım. kahveye düşkünlüğüm olduğu için heralde bu kurabiyelere bayıldım. sütlü nescafe ya da sade süt ile süper gidiyor. bol bol yapıp misafirler için kavanozlarda saklamalı...

Malzemeler:

250 gr. yumuşak tereyağı
1,5 su bardağı pudra şekeri
1 su bardağı nişasta
1 yumurta
3 dolu yemek kaşığı türk kahvesi
1 dolu yemek kaşığı kakao
2 paket premium vanilya
2,5 su bardağından biraz az un
1 paket kabartma tozu

hazırlanışı: Tereyağını küçük parçalara bölüp hamuru yoğuracağınız kaba alın. Üzerine pudra şekeri, türk kahvesi, kakao, vanilya ve nişastayı ilave edip elinizle iyice karıştırın. Yumurtayı ilave edip karıştırmaya devam edin.

Karışım pürüzsüzleştiğinde un ve kabartma tozunu ilave edip yoğurmaya başlayın. Hamurun kıvamı elinize yapışmayan, parmağınızla bastırdığınızda parmağınızın izi kalacak şekilde oluyor.

Hamuru 15 dakika buzdolabında bekletin. Fırınınızı 175 dereceye ayarlayıp ısıtın.

Hamuru merdaneyle 1/2 cm kalınlığında (kalın olmasın yani,bisküvi gibi olmasını istiyoruz bu kurabiyelerin çünkü) açın ve dilediğiniz kurabiye kalıpları ya da benim yaptığım gibi geniş ağızlı bir bardak yardımıyla keserek yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizin.

Kurabiyelerin üzerini dilerseniz damla çikolata ya da kahve çekirdeği ile süsleyin, önceden ısıtılmış fırında 15-20 dakika pişirin.

Kurabiyelerin altını kontrol edin, altı hafif kızarmaya başlamışsa fırından alın. Fırından alır almaz tepsiden çıkarmayın. Dağılmamaları için kurabiyelerin biraz soğumasını bekleyin.

zeytinli havuç salatası

2010-02-20T16:15:00.000+02:00

bu defa zeytini sadece süsleme amaçlı değil, salatamın içinde de kullandım. tamam zeytinleri doğrama aşaması biraz zahmetli oldu ama sonuç gayet iyiydi. bence siz de üşenmeyin, deneyin;)

malzemeler: 2 ader havuç
                   1 küçük turp
                   15-20 adet yeşil zeytin
                   süslemek için 5-6 adet salatalık turşusu
sos için: zeytinyağ, limon, tuz

hazırlanışı: havuç ve turp rendelenir, doğranıp çekirdekleri çıkarılmış zeytinlerle karıştırılır. sos eklenip iyice harmanlandıktan sonra istenildiği şekilde süslenir.

bol vitaminli salata

2010-02-20T16:02:00.000+02:00

salatanın isminden de anlayabileceğiniz üzere içerisinde ne ararsanız var:) tarifi arkadaşım Ayşe'den esinlenerek hazırladım, ismin patenti ise bana ait:) bu kadar çok şeyi karıştırdıktan sonra lezzetinden yana korkmuştum ilk seferinde ama tadına bakınca hiç te pişman olmadım. hatta içerisindeki birçok sebzeyi normalde ağzına bile sokmayan kocişim bile beğendi:)

not: malzemeler kısmına miktar yazmıyorum artık siz kaç kişilik yapacaksanız ona göre ayarlarsınız:)

malzemeler: karnıbahar

brokoli

patates

beyaz lahana

mor lahana

marul

havuç

mısır

sos için: zeytinyağı, limon, tuz

hazırlanışı: karnıbahar, brokoli ve patates haşlanıp minik minik doğranır. beyaz ve mor lahana incecik kıyılıp sirke dökülerek bekletilir.marul ve havuçta ince ince doğranıp tüm malzemeler karıştırılır, mısır ve sosu da ilave dilip servise sunulur.

garnitürlü makarna salatası

2010-02-20T15:50:00.000+02:00

poğça-börek gibi ikramların yanında hem pratik hem de doyurucu olduğu için genelde garnitürlü makarna salatası hazırlayıp kaselerde sunarım. ahh makarna iyi ki varsın ve iyi ki sevmeyenin yok denecek kadar az:)

malzemeler: 1 paket makarna (yüksük ya da boncuk tavsiye edilir)
                  1 kutu garnitür (hazır kullanmak istemeyenler patates, havuç ve bezelyeyi kendileri haşlayarak kullanabilirler.)
                  500 gr. yoğurt
                  1-1,5 çay bardağı mayonez
                  tuz, pulbiber

hazırlanışı: makarna haşlanıp süzülerek salatanın karıştırılacağı kaba alınır. başka bir kapta yoğurt biraz su eklenip çırpılarak pürüzsüz kıvama getirildikten sonra üzerine mayonez ve tuz ilave edilerek karıştırılır. garnitür yıkanıp süzüldükten sonra karışıma ilave edilir. yoğurtlu sos ve makarna buluşturulup iyice karıştırılır. ister bu halde istenirse servis sırasında pulbiberi ile süslenir.

mantar çorbası

2010-02-20T15:37:00.001+02:00

geçenlerde ilk kez mantar çorbası denemiş ve fotoğrafını çekmiştim. artık sizinle paylaşma zamanı diye düşünüyorum. tarif arkadaşım nagehan'a ait ( nagehaaaan sağol canım:) tabii bazı değişiklikler yapmış olabilirim.

malzemeler: 1 küçük boy kuru soğan
                   2 çorba kaşığı un
                   1 çorba kaşığı tereyağ
                   2 su bardağı süt
                   3 su bardağı ılık su
                   250-300 gr mantar (yıkanıp temizlenmiş)
                   tuz, karabiber

hazırlanışı: soğan minicik doğranıp tereyağında kavrulur, pembeleşmeye başlayınca un eklenir ve karıştırılmaya devam edilir. un da hafif kavrulunca yavaş yavaş süt eklenir, un içerisinde tamamen kayboluncaya kadar karıştırılır. küp küp doğranmış mantarlar ve su eklenerek kaynamaya bırakılır. kaynadıktan sonra tuz ve karabiber ilave edilerek bir miktar daha pişirilir.

çorba piştikten sonra isteyen blendırdan geçirip servise sunabilir. ben mantarları ağzımda hissedebilmek için blendırdan geçirmedim:)